Niepełnosprawni w Polsce nie mają łatwego życia. Słaba aktywizacja zawodowa, utrudnienia architektoniczne, wykluczenie społeczne to ich szara rzeczywistość. Do tego dochodzi ograniczony dostęp do wyrobów medycznych i środków pomocniczych.
Pół biedy, jeśli lek, który pacjent kupi przez internet, nie będzie skuteczny. Gorzej, gdy zawiera substancje, które mogą szkodzić zdrowiu. A tak jest coraz częściej. W Polsce rynek sfałszowanych leków kwitnie. Problem sfałszowanych leków rośnie, choć jego skala w Polsce jest nieznana. Podejrzane środki można kupić na bazarach, w siłowniach, klubach fitness, jednak około 50 proc. sfałszowanych leków jest sprzedawanych przez internet. Głównie są to produkty lecznicze i suplementy diety pochodzące z Egiptu, Indii, Pakistanu oraz krajów byłego ZSRR. Rynek nielegalnego obrotu lekami rozwija się bardzo szybko na całym świecie. Obecnie wynosi on około 1/10 światowego obrotu lekami.
Dane porażają: wśród dzieci do 15. roku życia współżycie seksualne rozpoczęło 27 proc. chłopców i 16 proc. dziewcząt. W grupie 17-18-latków inicjację ma już za sobą 40 proc. chłopców i 32 proc. dziewcząt. W niektórych szkołach kwitnie nie tylko rynek
dopalaczy i narkotyków, ale też środków antykoncepcyjnych.
Aktywnie z cukrzycą, czyli druga odsłona kampanii prospołecznej „Mam pasję! Cukier mi nie podskoczy!”
W miniony piątek na ulicach miast w całej Polsce pojawiły się plakaty zachęcające osoby z cukrzycą do aktywnego trybu życia, realizowania swoich pasji i marzeń. Autorem pracy jest diabetyk, laureat tegorocznej edycji konkursu Accu-Chek „Mam pasję! Cukier mi nie podskoczy!” 2011. Celem inicjatywy jest promocja zdrowego trybu życia oraz wymiana doświadczeń pomiędzy osobami z cukrzycą.
Pruritus (itch) is an irritation in the skin that elicits an urge or reflex to scratch. It may originate in the peripheral or in the central nervous system. It can be localized (limited to one area of the body) or generalized (occurring all over the body or in several different areas and usually more difficult to treat).
Kariera wykutej w skale piętrowej budowli Khazneh zaczęła się na dobrą sprawę od jej „występu” w filmie Stevena Spielberga „Indiana Jones i ostatnia krucjata”. To w niej Indy znajduje Świętego Graala. Od tej pory Skarbiec Faraonów, gdyż tak również nazywa się budowlę, przyciąga z roku na rok coraz więcej turystów.
Czy w przypadku butelki aptecznej można stwierdzić wyższość treści nad formą, skoro formy tych butelek, co prawda związane z ich treścią w wymiarze funkcjonalnym, liczy się w dziesiątkach setek? W „Kalendarzu Ilustrowanym” na rok 1866 Wacław Szymanowski pisał o butelkach jako ważnym elemencie ustroju społecznego, „nie dla szkła, stanowiącego zewnętrzną ich powłokę, ale dla napoju, który się wewnątrz znajduje”. Butelki bowiem, jak dowodził cytowany autor, „są nieustającym dowodem górowania przymiotów wewnętrznych nad powierzchownością, cnoty nad wdziękami, intelligencyi nad świetnym strojem”.
W poprzednim artykule przybliżyliśmy schemat procedury uproszczonej, zasad znakowania, a także wycofywania z obrotu nowej żywności. W niniejszej części przedstawiamy przykłady produktów o statusie nowej żywności. Najbardziej znanym przykładem produktu o statusie nowej żywności na polskim rynku jest sok z owoców Morinda citrifolia, czyli sok z owoców noni. Najczęściej jest on wprowadzany do obrotu jako suplement diety.
Czy osoby, które ukończyły studia farmaceutyczne w latach, kiedy na dyplomach umieszczano tytuł zawodowy „magister”, mają prawo posługiwać się tytułem „magistra farmacji”? Odpowiedź na tak postawione pytanie wymaga na wstępie wyjaśnienia, czy chodzi o sam tytuł zawodowy związany z ukończeniem szkoły wyższej i obroną pracy magisterskiej na kierunku farmacja, czy też w istocie rzeczy chodzi o tytuł osoby uprawnionej do wykonywania określonego zawodu – farmaceuty.
Każda apteka jest placówką ochrony zdrowia publicznego, co oznacza, iż w ramach jej działalności powinno zachować się określone wymogi dotyczące kwalifikacji osób w niej zatrudnionych. Zostały one ujęte w przepisach prawnych.
Rozpoczynamy nowy cykl artykułów na temat zarządzania kapitałem ludzkim. Będą to warsztaty samokształcenia dla managerów aptek, wykorzystujące wiedzę i doświadczenie ekspertów. Pierwszy odcinek poświęcamy prawidłowej komunikacji na poziomie podwładny – pracodawca, czyli magister/technik farmacji a kierownik apteki.
Praca w aptece to zajęcie wymagające bezwzględnego skupienia oraz dbałości o pacjenta. Dobra atmosfera wśród współpracowników, jasno określone zadania przez pracodawcę wydają się bardziej istotne w tej specyficznej placówce, niż pewność zatrudnienia. Dobry szef jest fundamentem, inspiruje i motywuje zespół i to od niego zależy jakość pracy, jaką pracownicy wykonują na co dzień. Dlatego warto się doskonalić w prawidłowym zarządzaniu zespołem.
Zadowolenie z życia każdego człowieka jest prawdopodobnie wyższe, jeśli posiada on świadomość uwarunkowań oraz mechanizmów, które składają się na efekty jego decyzji i działań. Jedną ze sfer, które są istotne tak w pracy farmaceuty, jak i w życiu rodzinnym i społecznym, jest obszar zaufania. Można je rozumieć jako wewnętrzne przekonanie, że druga osoba, w tym współpracownik, doradca biznesowy, pacjent, kieruje się życzliwością. Turysta, który przyjechał do dużego miasta, przychodzi do apteki, aby kupić dermokosmetyk, aspirynę czy witaminy. Nie zna ani tej apteki, ani pracujących w niej farmaceutów, a jednak obdarza zaufaniem personel, zakładając, że kupi odpowiedni produkt. Być może będzie to jego jedyny pobyt w tym mieście, w tej aptece. Farmaceuta ufa, że pacjent zapłaci, do tego legalnymi pieniędzmi.
„Leki sieroce są jak dzieci bez rodziców, do ich rozwoju należy podjąć specjalne wysiłki” – słowa te, wypowiedziane w 1983 roku przez autora określenia „lek sierocy”, amerykańskiego kongresmena Henry’ego A. Waxmana, były przełomem w toczącej się od lat dyskusji dotyczącej leków sierocych. Od tego czasu podjęto na całym świecie wiele działań umożliwiających podjęcie terapii osobom dotkniętym chorobami rzadkimi. Według art. 3 Rozporządzenia 141/2000, produkt leczniczy zostaje oznaczony jako sierocy na wniosek sponsora. Sponsorem jest osoba fizyczna lub prawna, prowadząca działalność gospodarczą na terytorium UE, która uzyskała powyższe oznaczenie lub o przyznanie tego oznaczenia się stara. Aby oznaczyć dany lek jako sierocy, niezbędne jest wcześniejsze wykazanie, że produkt jest przeznaczony do leczenia, zapobiegania lub diagnozowania stanu chorobowego występującego nie więcej niż u 5 na 10 tys. osób w chwili gdy składany jest wniosek.
Obecnie konsumenci mają do wyboru całą gamę produktów danej kategorii. Dlatego też do podjęcia właściwej decyzji często potrzebują pomocy w postaci dodatkowej informacji na temat wybranego artykułu. Rolę tę doskonale spełnia promocja, która jest niezbędnym elementem działań marketingowych firmy.
Dzięki promocji przedsiębiorstwo może komunikować się z otoczeniem i budować relacje z klientami. Tworzy ona pewną wartość dodaną do produktów, przez co konsumenci mogą lepiej oceniać walory różnych artykułów i wybrać ten, który najlepiej odpowiada ich potrzebom. Promocja stanowi również pewną zachętę do zakupu i nakłania potencjalnych nabywców do skorzystania z przedstawionej im oferty.
Leczenie blizn wciąż stanowi wielkie wyzwanie, choć dostępne dziś metody pozwalają jeśli nie całkiem pozbyć się blizny, to przynajmniej wyraźnie poprawić jej wygląd. Blizna powstaje, gdy następuje przerwanie ciągłości lub uszkodzenie skóry. Tkanka łączna wypełnia uszkodzone miejsce, które początkowo jest czerwone, a następnie stopniowo blednie. Powrót do pierwotnej barwy jest niemożliwy, gdyż w tkance włóknistej brakuje naturalnego pigmentu skóry. Nie ma w niej również mieszków włosowych, dlatego na bliźnie nie wyrastają włoski.
Pocenie się to proces fizjologiczny, podczas którego przez gruczoły potowe wydalana jest na zewnątrz organizmu mieszanina składająca się w 99 proc. z wody. Pozostałe składniki to sód, chlor, azot, mocznik, kwas moczowy, aminokwasy, a także niektóre leki oraz inne produkty przemiany materii. Pocenie się to efekt nieustannie zachodzących procesów termoregulacyjnych, które mają za zadanie utrzymać prawidłową ciepłotę ciała i homeostazę organizmu. W wyniku procesów przemiany materii, w organizmie człowieka nieustannie odbywa się produkcja ciepła. Aby nie dopuścić do przegrzania, stale produkowany jest pot. Przeciętnie organizm wydala go w ilości około jednego litra na dobę. Jednak ilość ta może znacznie wzrosnąć np. podczas wysokiej gorączki, intensywnego wysiłku fizycznego lub przebywania na terenach nasłonecznionych, gdzie temperatura otoczenia przekracza 30°C, gdy konieczne jest intensywne chłodzenie organizmu.
Ze słońca należy korzystać z umiarem. Pod wpływem jego promieni skóra szybciej się starzeje, a nadmierne opalanie stwarza ryzyko powstania nowotworów skóry. Nierozważne korzystanie ze słońca powoduje, że skóra staje się zaczerwieniona, mogą pojawić się oparzenia, a zbyt często opalana cera dużo szybciej się starzeje. Udowodniono również bezpośredni związek między działaniem promieniowania słonecznego a występowaniem zmian nowotworowych w obrębie skóry. Dlatego warto przypomnieć kilka podstawowych zasad korzystania ze słońca.
Zbyt długa ekspozycja na promieniowanie słoneczne prowadzi do oparzeń skóry. Szczególnie narażone są na nie osoby o jasnej karnacji, z jasnymi lub rudymi włosami, a także z dużą ilością znamion barwnikowych. Jak łagodzić skutki nieodpowiedzialnego opalania? Słońce ma pozytywny wpływ na organizm człowieka. W ciepłe, słoneczne dni wzrasta poziom endorfin w mózgu, dlatego mamy lepszy humor i więcej energii, niż podczas pochmurnej pogody. Ponadto, ekspozycja na słońce dostarcza organizmowi witaminę D3. Jednak z kąpieli słonecznych należy korzystać rozsądnie, o czym wielu urlopowiczów zapomina.
Używanie prezerwatyw, profilaktyczne podawanie leków antyretrowirusowych po ryzykownym kontakcie seksualnym i testowanie w kierunku zakażenia HIV – te trzy zasady powinien znać każdy. Zwłaszcza teraz, gdy zaczynają się wakacje
Procesy starzenia i urazy prowadzą do niszczenia chrząstki stawowej, co powoduje ból. Wtedy należy zastosować skuteczny preparat, który ją odbuduje i pozwoli wrócić do normalnego funkcjonowania. Prezentujemy najpopularniejsze substancje wykorzystywane
w tych preparatach.
W maju br. nastąpiła zmiana dostępności ketoprofenu stosowanego miejscowo, ze względu na często występujące działania niepożądane. Lek ten utracił status OTC i może być wydawany wyłącznie na receptę. Wielu pacjentów zaczęło szukać alternatywnej terapii. Lekiem OTC, który warto im polecić, jest etofenamat.
Wakacje to czas wzmożonej aktywności owadów kąsających i kleszczy. Informujmy pacjentów, jakie są sposoby zapobiegania ukąszeniom, łagodzenia ich objawów, a także jakie mogą być ich konsekwencje. W Polsce gatunkiem, który pasożytuje na człowieku, jest kleszcz pospolity. Kleszcze są aktywne w poszukiwaniu żywicieli w okresie od wiosny do jesieni, skupiają się zwykle wzdłuż ścieżek leśnych, gdzie najłatwiej mogą spotkać „ofiarę”. Nie mają oczu, więc wyczuwają jej obecność za pomocą doskonale rozwiniętego zmysłu węchu. Kiedy już znajdą się na żywicielu, szukają dogodnego miejsca do przyczepienia się, najczęściej tam, gdzie skóra jest cienka. Człowiek nie czuje, kiedy kleszcz wbija się w skórę, ponieważ wytwarza on substancję znieczulającą.
Podczas wakacyjnych podróży objawy choroby lokomocyjnej stają się szczególnie uciążliwe, a pacjenci częściej niż w innych porach roku poszukują skutecznego leku w aptekach. Jak zatem powinni przygotować się do wyjazdu? Choroba lokomocyjna to powszechny problem, dotykający najczęściej dzieci w wieku 2-12 lat. Uważa się, że jej objawy (nudności, wymioty, bladość skóry) wynikają z niemożności przetworzenia przez mózg sprzecznych informacji o ruchu i pozycji ciała, odbieranych przez zakończenia czuciowe zmysłu równowagi i wzroku. Przypadłość ta może dotknąć osobę w każdym wieku, poruszającą się dowolnym środkiem lokomocji (samochód, pociąg, statek, samolot). Na rynku dostępnych jest wiele preparatów pomagających zwalczyć objawy choroby lokomocyjnej. Podczas dokonywania wyboru, warto wziąć pod uwagę m.in. czas działania leku i długość podróży.
Częstym problemem osób wyjeżdżających do krajów o niższym standardzie sanitarnym jest biegunka podróżnych. Jest to zespół objawów spowodowanych zakażeniem przewodu pokarmowego. Występuje nawet u 20-50 proc. turystów podróżujących do krajów Afryki, Ameryki Łacińskiej, Azji Południowej i Bliskiego Wschodu. W przeciwieństwie do zwykłych biegunek pochodzenia wirusowego, z którymi mamy do czynienia na co dzień, biegunka podróżnych (diarrhoea viatorum) najczęściej występuje przy zakażeniu bakteryjnym (prawie 80 proc.). Prawie jedna trzecia z nich wywołana jest przez enterotoksyczne szczepy Escherichia coli (ETEC). Rzadziej biegunkę powodują inne bakterie (np. Campylobacter, Salmonella), wirusy i pierwotniaki.