Dawno temu (30-50 tys. lat p.n.e.) kobiety pulchne, zwłaszcza w okolicach brzucha, pośladków i ramion, były uważane za ideał piękna. Taki wygląd świadczył o wysokiej pozycji społecznej. W dzisiejszych czasach ideałem są jędrne pośladki i smukła sylwetka.
Obecnie coraz więcej osób zmaga się z problemem suchej skóry. Czynnikami, które mają na to wpływ są m.in.: przebywanie w klimatyzowanych lub ogrzewanych pomieszczeniach i przy świetle jarzeniowym, kontakt z detergentami, niekorzystne warunki atmosferyczne. Sucha skóra jest cienka, matowa, mniej elastyczna, traci miękkość, a w niektórych partiach ciała (dłonie, podudzia) robi wrażenie szorstkiej. Często też pojawia się tendencja do teleangiektazji.
Borowina to bogactwo kwasów organicznych i soli mineralnych. Znana jest ze swych właściwości przeciwbólowych i przeciwzapalnych; szeroko wykorzystywana jest także w kosmetologii.
W kuchni molekularnej spotykają się kucharze, chemicy i fizycy. Razem analizują właściwości produktów, poddają je eksperymentom, bawią się stanami skupienia.
Zrzucenie zbędnych kilogramów jest na pewno korzystne dla zdrowia, ale nie zawsze zyskuje na tym skóra. Kobiety często nie zważają na to, że szybka utrata wagi prowadzi do zwiotczenia skóry, a w przypadku występowania cellulitu – zaostrza jego objawy.
W pierwszej części cyklu opisałam niektóre substancje wykorzystywane w kosmetologii w celu stworzenia „eliksiru młodości”, tj. kosmetyku, który pozwoli na długo zachować młodość i urodę. Czas na opis pozostałych substancji.
Podobno tylko bogowie się nie starzeją… choć jest to marzenie chyba każdej kobiety. Współczesna kosmetologia chce to marzenie spełnić, dlatego korzysta z najnowszych osiągnięć naukowych i starych sprawdzonych substancji, starając się dotrzeć do źródeł młodości.