Stwardnienie rozsiane (SM) jest jednym z najczęstszych schorzeń układu nerwowego, które dotyczy osób młodych. Szacunkowe dane wskazują, że w Polsce na SM choruje 60 tys. osób, a co roku przybywa 2 tys. nowych zachorowań.
Bezsenność to zaburzenie snu dotykające około 30 proc. osób. Pod tym pojęciem kryją się trudności w zasypianiu, wybudzanie się w nocy, a także zbyt wczesne budzenie się.
Terapia ADHD jest leczeniem multimodalnym, zwykle wieloletnim, angażującym rodzinę, szkołę, psychologa i lekarza. Stosowanie odpowiednich leków i suplementów diety może znacząco poprawić funkcjonowanie dziecka.
Choroba niedokrwienna serca oraz udar mózgu są głównymi przyczynami przedwczesnych zgonów u dorosłych. Szacuje się, że stanowią one prawie 50 proc. wszystkich zgonów w Europie. Głównym sprawcą tej epidemii jest miażdżyca.
Daleko nam jeszcze do krajów wysoko rozwiniętych z bardzo dobrą opieką zdrowotną, ale przeżywalność udaru wyraźnie wzrasta. W ostatnich latach relatywnie zwiększyła się liczba osób niepełnosprawnych po udarach mózgu, co – paradoksalnie – jest efektem postępu w medycynie. Diametralnie zmieniło się także postępowanie z pacjentami z udarem mózgu. Dawniej uważano, że taki pacjent musi spokojnie leżeć. Obecnie od pierwszej doby hospitalizacji jest on usprawniany. Jest to czynnik, który istotnie poprawia rokowanie, zmniejsza się liczba powikłań, co w konsekwencji skutkuje większą sprawnością i przeżywalnością.
Kwasy omega-3 mogą odgrywać istotną rolę w prewencji i wspomaganiu leczenia wielu dolegliwości związanych z zaburzeniami uwagi i snu, gwałtownych zmian nastroju, stanów lękowych, agresji, uczucia smutku i apatii.
Statyny, stosowane powszechnie w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi, mogą spowalniać rozwój choroby Parkinsona – informuje „Journal of Neurosciences”. Przyczyną tej choroby jest obumieranie istoty czarnej, odpowiedzialnej za produkcję dopaminy – związku kontrolującego utrzymanie równowagi.
Najsilniej na funkcjonowanie umysłu wpływa środowisko. Zanieczyszczone powietrze, modyfikowane genetycznie warzywa i owoce, tłok uliczny i hałas nie są obojętne dla mózgu.
Wywiad z prof. dr. hab. n. med. Tomaszem Wolańczykiem z Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Bezsenność jest objawem choroby i u człowieka zdrowego nie występuje. Człowiek zdrowy może mieć parę gorszych nocy. W takim przypadku mówimy o tzw. bezsenności przygodnej. Może ona wystąpić u każdego np. w wyniku stresów dnia codziennego, jakichś kłopotów. Jednak po pewnym czasie, gdy problemy znikają, sen powraca.
Kłopoty z zasypianiem, które dopiero się pojawiły nie są jeszcze chorobą, ale objawem, który sygnalizuje, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego. Jeśli bezsenność trwa dłużej niż 3 tygodnie, uznajemy ją za chorobę.
Migrena jest chorobą przewlekłą, występującą napadowo. Nie można jej wyleczyć, ale można skutecznie przerywać lub łagodzić ataki oraz zmniejszać ich częstotliwość.
Jeśli padaczka nie jest leczona, to pogłębia się wraz z wiekiem. Bioelektryczne wyładowanie padaczkowe, które jest istotą choroby, ma to do siebie, że może się powtarzać i na skutek zjawiska torowania rozszerzać się na inne neurony czy obszary mózgu. Działa to tak, jak w przypadku nauki tabliczki mnożenia. Najpierw trudno jest dziecku zapamiętać, że 7×8=56, ale potem, w miarę powtarzania, ta droga neuronalna jest lepiej utorowana i skraca się czas przewodzenia impulsów. Stąd, jeśli początkowo występują kilkusekundowe trudne do rozpoznania napady, np. lęku, czy zaburzenia psycho-sensoryczne, to za parę lat – w przypadku braku leczenia – mogą pojawić się łatwe do rozpoznania napady częściowe ruchowe lub uogólnione ruchowe.
Trzeba odróżnić padaczkę od napadów padaczkowych. Napady padaczkowe występują przynajmniej raz w życiu u ok. 8 proc. społeczeństwa, natomiast na padaczkę cierpi 1 proc. Epilepsja w sensie klinicznym to powtarzające się napady, które nie mają uchwytnej przyczyny. Przyjęto, że dwa tego rodzaju napady pozwalają na rozpoznanie padaczki i wdrożenie leczenia przeciwpadaczkowego. W sensie patofizjologicznym są to nadmierne synchroniczne wyładowania bioelektryczne komórek nerwowych, mające w EEG swój określony wzór. EEG jest zatem potwierdzeniem, czy mamy do czynienia z napadem padaczkowym.
ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji. Można je rozpoznać, jeśli u dziecka występują trzy grupy objawów: zaburzenia koncentracji uwagi, nadruchliwość i impulsywność.
O zaburzeniu koncentracji uwagi mówimy wtedy, gdy ktoś skupia się gorzej niż jego rówieśnicy. Ta koncentracja może mieć wiele wymiarów, np. wybiórczość uwagi, nieumiejętność skupienia się na jednym z wielu docierających do nas bodźców.
Wywiad z dr. n. med. Arturem Kołakowskim, specjalistą z Centrum CBT – Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej w Warszawie
Skąd się bierze ADHD?
ADHD jest przede wszystkim zaburzeniem genetycznym. To odmienny wariant rozwoju odśrodkowego układu nerwowego. Mamy wiele dowodów, że jest to cecha wielogenowa – im więcej genów, tym większe prawdopodobieństwo, że to zaburzenie wystąpi. Ta cecha jest dziedziczona.
Dzięki suplementacji diety kwasami tłuszczowymi w postaci preparatu eye q u dzieci przyjmujących go zaobserwowano poprawę pamięci krótkotrwałej, większą spostrzegawczość, pewność siebie oraz poprawę zachowania.
Skuteczność kwasów tłuszczowych w poprawie umiejętności uczenia się dzieci potwierdzono w 2002 r. w trwającym 6 miesięcy badaniu przeprowadzonym w hrabstwie Durham (Wielka Brytania).
Terapia dziecka z ADHD powinna być wielokierunkowa i obejmować nie tylko dziecko, ale także jego rodzinę i szkołę. Niezwykle ważna jest psychoedukacja rodziny. Jej celem jest wyjaśnienie objawów zaburzenia i ich przyczyn. Pozwoli to uniknąć stosowania niewłaściwych metod postępowania z dzieckiem.
Choroba Alzheimera to schorzenie, które w badaniu klinicznym charakteryzuje się otępieniem, a także obecnością w mózgu amyloidowych blaszek starczych oraz neuronów z cechami zwyrodnienia włókienkowatego. Jest to postępująca, zwyrodnieniowa choroba ośrodkowego układu nerwowego (OUN). U około 90 proc. chorych jest rozpoznawana na podstawie badania ogólnego i oceny psychiatrycznej. Poza tym jest ona – aż w 70 proc. przypadków – przyczyną otępienia starczego. Szacuje się, że w Polsce na chorobę Alzheimera cierpi nie mniej niż 200 tys. osób, natomiast na całym świecie 15 milionów.
Gdy siedzisz codziennie przez wiele godzin napięty i nieruchomy, twoje mięśnie tylko instynktownie od czasu do czasu rozluźniają się. Po latach stają się nadmiernie napięte, mogą ulec skróceniu i przykurczowi. Kondycję mięśni poprawić można dzięki regularnym ćwiczeniom fizycznym, które zwiększą ich siłę i elastyczność.
Niemal co druga osoba na świecie cierpi na bóle głowy. W przypadku kilkanastu procent populacji są to bóle migrenowe. Trzy razy częściej dotykają one kobiet niż mężczyzn.
Cierpnięcie palców to jeden z objawów zespołu cieśni kanału nadgarstka. Choroba często źle diagnozowana i nieleczona może spowodować nieodwracalne uszkodzenie nerwu i doprowadzić do zaburzeń czynności ręki.
Kłopoty z zasypianiem, które dopiero się pojawiają, nie są jeszcze chorobą, ale objawem, który sygnalizuje, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego. Bezsenność może być wynikiem stresu, niedoborów pierwiastków, a także poważnych chorób. Jeśli trwa dłużej niż trzy tygodnie uznajemy ją za chorobę.
Sen, chociaż trudno w to uwierzyć, wypełnia aż jedną trzecią naszego życia. Są osoby, które po czterech godzinach budzą się wypoczęte, innym potrzeba aż dziesięciu godzin na regenerację sił. Dokładne znaczenie snu w homeostazie nie zostało jak dotąd poznane.
Z najnowszych szwedzkich badań wynika, że osoby żyjące w pojedynkę są bardziej narażone na chorobę Alzheimera.
W analizie uwzględniono różne czynniki ryzyka demencji. Osoby, które w średnim wieku pozostawały w związku małżeńskim lub miały partnera, były o połowę mniej narażone na chorobę Alzheimera.
Rozwodnicy, którzy pozostali samotni mieli trzykrotnie wyższe ryzyko demencji, a osoby, które owdowiały w młodym wieku i nie związały się z nikim były na nią narażone aż sześć razy bardziej.