Ze względu na swoją nadpobudliwość dzieci z ADHD często mają trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu dobrych relacji społecznych. Niezwykle ważna jest psychoedukacja ich rodzin, pozwalająca uniknąć niewłaściwych metod postępowania z dzieckiem.
Krzyczy, tupie nogami, rzuca się na podłogę, manipuluje, bije – to portret małego tyrana. Czy jest jakiś sposób, by go okiełznać?
Terapia ADHD jest leczeniem multimodalnym, zwykle wieloletnim, angażującym rodzinę, szkołę, psychologa i lekarza. Stosowanie odpowiednich leków i suplementów diety może znacząco poprawić funkcjonowanie dziecka.
Coraz więcej wiemy o czynnikach, które mają wpływ na rozwój intelektualny. Oczywiście bardzo ważne są geny, gdyż zdolności dziedziczymy po przodkach. Jednak dużo zależy od tego, czy potrafimy szybko te zdolności dostrzec i odpowiednio je rozwijać. Oprócz genów istotna w rozwoju intelektualnym jest także dieta.
Wywiad z prof. dr. hab. n. med. Tomaszem Wolańczykiem z Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji. Można je rozpoznać, jeśli u dziecka występują trzy grupy objawów: zaburzenia koncentracji uwagi, nadruchliwość i impulsywność.
O zaburzeniu koncentracji uwagi mówimy wtedy, gdy ktoś skupia się gorzej niż jego rówieśnicy. Ta koncentracja może mieć wiele wymiarów, np. wybiórczość uwagi, nieumiejętność skupienia się na jednym z wielu docierających do nas bodźców.
Wywiad z dr. n. med. Arturem Kołakowskim, specjalistą z Centrum CBT – Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej w Warszawie
Skąd się bierze ADHD?
ADHD jest przede wszystkim zaburzeniem genetycznym. To odmienny wariant rozwoju odśrodkowego układu nerwowego. Mamy wiele dowodów, że jest to cecha wielogenowa – im więcej genów, tym większe prawdopodobieństwo, że to zaburzenie wystąpi. Ta cecha jest dziedziczona.
Odpowiednia kombinacja kwasów omega-3 i omega-6 wpływa korzystnie na pracę mózgu, poprawę pamięci krótkotrwałej, koordynacji ruchowej, a także zdolności uczenia się.
Dzięki suplementacji diety kwasami tłuszczowymi w postaci preparatu eye q u dzieci przyjmujących go zaobserwowano poprawę pamięci krótkotrwałej, większą spostrzegawczość, pewność siebie oraz poprawę zachowania.
Skuteczność kwasów tłuszczowych w poprawie umiejętności uczenia się dzieci potwierdzono w 2002 r. w trwającym 6 miesięcy badaniu przeprowadzonym w hrabstwie Durham (Wielka Brytania).
Terapia dziecka z ADHD powinna być wielokierunkowa i obejmować nie tylko dziecko, ale także jego rodzinę i szkołę. Niezwykle ważna jest psychoedukacja rodziny. Jej celem jest wyjaśnienie objawów zaburzenia i ich przyczyn. Pozwoli to uniknąć stosowania niewłaściwych metod postępowania z dzieckiem.