Od kilku lat system opieki zdrowotnej jest reformowany. Czy jednak zmiany na pewno idą w dobrym kierunku? NFZ powinien przygotować się do podjęcia rywalizacji na rynku ubezpieczeń zdrowotnych.

Nasza przyszłość zależy od naszych genów. Jak do tej pory, to nie możemy na nie narzekać, bo… żyjemy! Nasza przyszłość zależy też od wyników prac naukowych w zakresie medycyny, gdyż postępy biologii molekularnej zdeterminują nasz los.

Byłem w miarę szczęśliwym i zadowolonym człowiekiem, żyjącym, nie powiem, że bezstresowo. Tak żyć się nie da, szczególnie, kiedy ślepy los – albo i nawet świadomy związek – umiejscowił mnie między Odrą a Bugiem.

Kiedy zaczynałem swoje czytelnicze przygody, świat książek był prosty, porządnie poukładany i skończony.

Czy reżyser zawsze musi być wierny wobec tekstu dramatu? Nie, wśród adaptacji zdarzają się zresztą prawdziwe perły. Ale nie można przekraczać granic dobrego smaku.

Istnieje taki punkt widzenia, według którego historię muzyki europejskiej uwarunkowały dwa przełomy. Stało za nimi „dwóch Klaudiuszów”.

W naszych kinach dominują obecnie laureaci tegorocznych Oskarów („Slumdog. Milioner z ulicy” i „Lektor”) oraz polskie produkcje („Kochaj i tańcz” i „Popiełuszko. Wolność jest w nas”). Media poświęcają im wiele uwagi, kina chętnie je wyświetlają, a widzowie wypełniają sale. Proponuję jednak obejrzeć też kilka interesujących filmów, o których ciszej w mediach.

Wraz z postępem techniki medycznej możliwe jest utrzymywanie przy życiu coraz większej liczby pacjentów, również takich, którzy będą nieodwracalnie cierpieć. Coraz częściej dyskutuje się więc o możliwości eutanazji.

Jedyną drogą, która pozwala nam, lekarzom, wytrzymać w tym ciężkim świecie chorych ludzi, jest powtarzanie sobie, że musimy jak najlepiej wykonywać swoją pracę i zawsze działać dla dobra pacjenta. Istnieje jednak coś takiego, czego nie jesteśmy w stanie przeskoczyć: granica naszej wiedzy.

Gdy cichnie bicie serca, rozpoczyna się walka o czyjeś życie. Podejmę każde ryzyko, by właśnie tu i teraz, właśnie temu człowiekowi życie uratować. Dla mnie zawsze argumentem będzie życie – mówił Profesor Zbigniew Religa.

Nie tak dawno chcieliśmy być „drugą” Irlandią. Zobaczmy, jak ten kraj poradził sobie z finansowaniem i organizacją opieki zdrowotnej.

Andrzej Glaber to niezwykła osobowość. Nie był profesorem medycyny, ani nawet lekarzem. Mimo to tłumaczył książki z zakresu anatomii, fizjologii, dietetyki, publikował porady lekarskie, pisał traktaty medyczne. Erudyta, humanista, wszechstronny uczony.

Ciężko zmierzyć się z niewłaściwie skonstruowanym systemem stacjonarnej opieki zdrowotnej w Polsce. To bowiem temat nie tyle trudny, ile niewłaściwy politycznie.