Celem niniejszej pracy było opracowanie i scharakteryzowanie polimerowych nanocząstek (NP) z glutationem (GSH) – antyoksydantem, który pełni funkcję obronną komórki przed reaktywnymi formami tlenu (RTF). W celu przygotowania NP zawierających GSH (NP-GSH) wykorzystano metodę podwójnej emulsji (W/O/W) i odparowania rozpuszczalnika organicznego. Otrzymane NP-GSH scharakteryzowano pod względem wielkości, potencjału zeta, wydajności enkapsulacji, aktywności antyoksydacyjnej oraz wyznaczono profile uwalniania GSH z NP. Stwierdzono, że średnia wielkość NP-GSH wynosi 340-385 nm, a ich ładunek powierzchniowy jest dodatni. Wydajność procesu formulacji pustych NP i NP-GSH wynosiła odpowiednio: 65,3 ± 7,1 i 66,8 ± 12,5 proc. Zawartość GSH w NP‑GSH oznaczono metodą pośrednią z różnicy początkowej ilości GSH i w supernatancie oraz metodą bezpośrednią poprzez rozpuszczenie NP-GSH w metanolu i oznaczenie zawartości GSH metodą HPLC. Wydajność enkapsulacji GSH w NP wynosiła odpowiednio: 19-36 proc. w metodzie bezpośredniej i 32-55 proc. w metodzie pośredniej.
Do określenia aktywności antyoksydacyjnej NP-GSH wykorzystano rodnik 2,2’-difenylo‑1‑pikrylhydrazylowy (DPPH°). GSH zawarty w NP reagował z DPPH° osiągając stan równowagi po 90 minutach inkubacji w 20°C w mieszaninie metanolu z buforem cytrynianowym (95:5, v/v) i wykazywał aktywność antyrodnikową. Profil uwalniania GSH z NP został wyznaczony w warunkach in vitro w pH 7,4 i jego przebieg wskazywał na bardzo szybkie uwalnianie substancji aktywnej (96 proc. uwolnienie GSH z NP po 5 minutach inkubacji w 37°C). Jednocześnie zaobserwowano bardzo wysoki stopień utlenienia GSH do disiarczku glutationu (GSSG). Poprawę profilu uwalniania GSH z NP‑GSH prawdopodobnie można uzyskać poprzez koenkapsulację GSH z innymi związkami, które przedłużałyby czas jego uwalniania z NP (np. cycklodekstryny).