Trądzik różowaty

Trądzik różowaty


Trądzik różowaty jest dla wielu osób, a szczególnie kobiet, poważnym problemem estetycznym, który bardzo negatywnie wpływa na ich samopoczucie i samoocenę. Im szybciej pacjent trafi do dermatologa, tym lepiej. Specjalista pomoże dobrać odpowiednie leki i preparaty pielęgnacyjne.

Trądzik różowaty (rosacea) to przewlekła choroba skóry twarzy, która dotyka przede wszystkim ludzi o delikatnej, jasnej karnacji. Ocenia się, że problem ten dotyczy około 10 proc. Polaków, głównie dojrzałych kobiet.

Przyczyny choroby mogą być różne, jednak istotną rolę odgrywają geny, gdyż skłonność do trądziku różowatego jest dziedziczna. Zwykle podłożem tej dolegliwości są zaburzenia naczynioruchowe, bodźce emocjonalne (stres) i fizyczne (np. leki, alkohol, słońce), a nawet choroby układu pokarmowego czy zaburzenia hormonalne.

Zmiany dotyczą głównie środkowej części twarzy – czoła, nosa, brody, policzków. U większości pacjentów podstawowym objawem są zmiany naczyniowe, takie jak rumień i liczne rozszerzenia naczyń (teleangiektazje). U pozostałych występują grudki i krosty. U mężczyzn może nawet dojść do najcięższej postaci choroby, czyli przerostu tkanek miękkich nosa w postaci kalafiorowatych tworów (rhinophyma). U połowy chorych obserwuje się też zmiany oczne, objawiające się m.in. łzawieniem, pieczeniem i suchością oka.

Pierwsze objawy
Pękające naczynka są pierwszymi objawami choroby. Osoby z tymi dolegliwościami powinny udać sie do dermatologa, aby dowiedzieć się jak prawidłowo pielęgnować delikatną cerę i nie dopuścić do rozwoju choroby. Nie należy bagatelizować pierwszego objawu, jakim jest skłonność do rumienienia się. Ze względu na wspomnianą wcześniej dziedziczną skłonność, wzmożoną czujność powinna wzbudzić obecność tego objawu u innych członków rodziny, np. u matki.

Innym częstym objawem, który powinien zmobilizować pacjenta do wizyty u dermatologa, jest nietolerancja kosmetyków. Skóra osób, u których z czasem może rozwinąć się trądzik różowaty, jest bardzo delikatna i wrażliwa.

Profilaktyka
Trądzik różowaty to choroba, której rozwojowi można skutecznie zapobiegać poprzez unikanie czynników sprzyjających powstawaniu zmian skórnych. Najważniejsze jest unikanie gwałtownych zmian temperatury, co rozszerza i osłabia naczynia krwionośne.

Istotnym elementem profilaktyki jest też ochrona skóry przed słońcem (stosowanie kremów z wysokim filtrem UVA i UVB), unikanie klimatyzacji, która wysusza skórę, a także silnego wiatru, mrozu i wysokiej temperatury albo znacznych zmian wilgotności (sauna jest przeciwwskazana). Warto również zwrócić uwagę na to, co się je i wyeliminować z diety gorące i pikantne potrawy oraz kofeinę i alkohol.

Pielęgnacja
Skóra osób cierpiących na dolegliwości związane z trądzikiem różowatym jest na ogół wrażliwa, dlatego jej pielęgnacja jest utrudniona. Konieczna jest konsultacja z lekarzem dermatologiem, który pomoże dobrać właściwe preparaty pielęgnacyjne – zwykłe kremy nie pomogą.

Do skóry z tego typu problemami najlepsze są delikatne, hipoalergiczne kosmetyki do cery naczynkowej. Preparaty te powinny być pozbawione barwników, substancji zapachowych i składników silnie działających, wysuszających lub drażniących. Powinny zawierać możliwie jak najmniej konserwantów. Do przemywania twarzy warto stosować wodę termalną. Niezbędna może okazać się zmiana nawyków pielęgnacyjnych, np. twarzy nie wolno wycierać ręcznikiem, a jedynie delikatnie ją osuszać.

Gdy stan zapalny skóry jest wyleczony, wówczas dermatolog może zalecić niektórym pacjentom zabiegi kosmetyczne, np. peeling chemiczny, który pogrubia i wzmacnia naskórek i w ten sposób uodpornia go na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych.

Trądzik różowaty jest dla wielu osób, a szczególnie kobiet, poważnym problemem estetycznym, który bardzo negatywnie wpływa na ich samopoczucie i samoocenę. Można go ukryć pod makijażem, ale kosmetyki kolorowe należy dobierać ostrożnie i stosować ich jak najmniej.

Leczenie
Im szybciej pacjent trafi do dermatologa, tym lepiej. W późniejszym wieku problemem jest nie tylko zaawansowane stadium choroby, lecz także nasilające ją dodatkowe czynniki (np. zaburzenia hormonalne). Ze względu na zróżnicowaną etiologię nie ma jednego leku, który skutecznie leczyłby trądzik różowaty. Dlatego kluczową rolę odgrywa profilaktyka.

Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego lekarz przeprowadza z pacjentem dokładny wywiad, w którym zadaje pytania dotyczące m.in. występowania innych chorób (zaburzenia hormonalne, zaburzenia trawienia), stosowanych leków czy diety.

Leczenie trwa dość długo, dlatego pacjent musi uzbroić się w cierpliwość i sumienne wypełniać zalecenia lekarza. W leczeniu ogólnym zaleca się przede wszystkim usuwanie czynników, które mogą mieć znaczenie przyczynowe.

Lekiem z wyboru jest chlorowodorek tetracykliny (kuracja antybiotykowa trwa kilka miesięcy). W razie nietolerancji tetracyklin niekiedy stosuje się metronidazol, choć ze względu na liczne działania niepożądane (m.in. hepatotoksyczność) jest on obecnie raczej odradzany. W najcięższych, opornych postaciach trądziku różowatego stosuje się izotretynoinę. Szczególnie dobre efekty uzyskuje się w terapii rhinophyma, zapobiegając postępowi przerostu tkanek nosa.

Stosowanie retinoidów obarczone jest poważnymi działaniami niepożądanymi, dlatego zaleca się ograniczenie podawania tych leków. Mogą one wywołać objawy hiperwitaminozy A, takie jak: suchość skóry i błon śluzowych, suchość spojówek. Preparaty te mogą również uszkadzać wątrobę i powodować zaburzenia lipidowe. Ze względu na silne działanie teratogenne bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania retinoidów jest ciąża. U kobiet w wieku rozrodczym leczenie można rozpocząć dopiero po upewnieniu się, że pacjentka nie jest w ciąży oraz pod warunkiem stosowania skutecznej antykoncepcji na miesiąc przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie oraz jeszcze przez miesiąc po zakończeniu terapii.

W leczeniu miejscowym najbardziej skuteczne są produkty (kremy, żele) zawierające metronidazol. Czasami lekarze przepisują też preparaty z erytromycyną, klindamycyną lub kwasem azelainowym.

Największe zagrożenie stanowi miejscowe stosowanie kortykosteroidów. Doraźnie powodują one poprawę, zmniejszając rumień i łagodząc objawy grudkowe, ale później następuje pogorszenie, które coraz trudniej poddaje się leczeniu.

W najcięższej postaci choroby, czyli rhinophyma, leczeniem ogólnym nie udaje się uzyskać poprawy; konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Test Rozpoznawania Zaburzeń Związanych z Piciem Alkoholu AUDIT

Wypełnij nasz test i dowiedz się czy masz problem z piciem alkoholu

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH