Terapia DHEA u mężczyzn


DHEA jest hormonem, który w ostatnich latach zrobił ogromną „karierę”. Został okrzyknięty „hormonem młodości”. Jego działanie wiąże się z korzystnym wpływem na zdrowie, metabolizm i psychikę.

Dehydroepiandrosteron (DHEA), słaby androgen nadnerczowy, i jego siarczan (DHEAS) są wytwarzane w warstwie siatkowatej kory nadnerczy w ilości 30-35 mg na dobę. Ich niewielką ilość wydzielają też jądra i jajniki.

U osób młodych z prawidłowo przebiegającymi procesami adaptacji do dużego wysiłku fizycznego i stresu wydzielanie DHEA rośnie wraz z zapotrzebowaniem organizmu na ten hormon. W warunkach nadmiernego obciążenia fizycznego, psychicznego oraz u osób starszych nie obserwuje się wyrzutu DHEA z nadnerczy.

Najwyższe stężenie DHEA występuje około 35. roku życia. Wraz z wiekiem obserwujemy stopniowe zmniejszanie się nadnerczowej produkcji tego hormonu, aż do śladowych ilości kilku miligramów na dobę. Spadek ten (rys. 2) dodatkowo pogłębiają choroby wieku podeszłego, np. choroby układu krążenia, nowotwory, niedobory immunologiczne, depresja i cukrzyca.
Rys.2. Zmiany wydzielania DHEA zachodzące wraz z wiekiem (od 15. r.ż.) z uwzględnieniem różnic dla płci. Średnie wydzielanie (wykresy liniowe) i zakresy norm (obszary zacieniowane) dla obydwu płci

DHEA w tkankach
DHEA jest „hormonem macierzystym”, ponieważ w tkankach obwodowych ulega przemianie do innych hormonów – estrogenów i androgenów (rys. 1). Za ich pośrednictwem wywiera działania metaboliczne. U mężczyzn z DHEA powstają głównie estrogeny – estradiol i estron, natomiast u kobiet androgeny, głównie testosteron.
Rys.1. Cykl dalszych przemian DHEA jako prohormonu

DHEA wywiera korzystne działanie na układ odpornościowy. Zwiększa odsetek komórek odpowiedzialnych za cytotoksyczność, a więc za niszczenie bakterii i wirusów. W przypadku ostrego zakażenia, a szczególnie sepsy, większe szanse przeżycia mają chorzy, u których stwierdzono wyższe stężenia DHEA. Może także wywierać działanie antynowotworowe.

Zaobserwowano również korzystny wpływ DHEA na ryzyko wystąpienia choroby Parkinsona i Alzheimera. Hormon ten działa jako neuroprzekaźnik w ośrodkowym układzie nerwowym. Bierze udział w procesach zapamiętywania. DHEA można by uznać za „endogenną benzodiazepinę” – jego prawidłowa aktywność w mózgu odpowiada za poziom nastroju. Zaburzenia jego wydzielania mogą mieć wpływ na rozwój depresji i schizofrenii. Wykazano też, że zastosowanie DHEA poprawia jakość snu. Wywiera także działanie antyoksydacyjne.

Zaburzenia wzwodu
Według najnowszych badań ponad 1,5 miliona mężczyzn w Polsce cierpi na zaburzenia wzwodu. Ponad połowa z nich to osoby pomiędzy 40. a 60. rokiem życia. Takie problemy są spowodowane m.in. zaburzeniami hormonalnymi, postępującym wraz z wiekiem niedoborem DHEA, chorobami przewlekłymi, takimi jak: cukrzyca, miażdżyca, zaburzenia lipidowe, niewydolność nerek, wątroby, choroby gruczołu krokowego.

Prowadzono badania nad skutecznością stosowania DHEA u mężczyzn z zaburzeniami erekcji. Codziennie przez pół roku chorym podawano ten hormon. Już po 4 miesiącach u 90 proc. pacjentów wykazano istotną poprawę libido, wzwodów i orgazmów.

Biorąc pod uwagę, że u mężczyzn stężenie DHEA obniża się średnio o 10 proc. na dekadę oraz że nawet 50 proc. mężczyzn po 50. roku życia ma zaburzenia wzwodu, należy uznać wyrównywanie niedoboru tego hormonu za niezwykle obiecującą i bezpieczną metodę leczenia tych zaburzeń.

Gruczoł krokowy
Stosowanie androgenów wiąże się z koniecznością kontroli stanu klinicznego gruczołu krokowego. Uważa się, że mogą one negatywnie wpływać na ryzyko rozrostu i raka stercza. Choroby te pojawiają się w okresie niskich stężeń DHEA u mężczyzn. Długoterminowe stosowanie tego hormonu nie wpływa istotnie na stężenie specyficznego antygenu sterczowego (PSA), wielkość gruczołu krokowego ani jakiekolwiek objawy związane ze stanem klinicznym stercza, w tym ryzyko raka.

Choroba wieńcowa
Niedobór DHEA odgrywa istotną rolę w rozwoju miażdżycy naczyń i choroby wieńcowej. Zainteresowanie badaczy tym problemem wzrosło, gdy stwierdzono niskie stężenie tego hormonu u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wyniki badań epidemiologicznych pozwoliły na wysunięcie tezy o potencjalnie korzystnym wpływie uzupełnienia niedoborów DHEA na zapobieganie miażdżycy i w konsekwencji choroby wieńcowej.

Wykazano, że hormon ten może modyfikować czynniki patogenetyczne choroby niedokrwiennej serca, takie jak: akumulacja makrofagów i lipidów w ścianie naczynia, powstawanie wolnych rodników tlenowych, proliferacja mięśniówki gładkiej naczyń i agregacja płytek krwi. Wykazano również, że im wyższe stężenie DHEA, tym wyższe stężenie HDL-cholesterolu, a niższe cholesterolu całkowitego i LDL-cholesterolu.

Zespół metaboliczny
U około 35 proc. mężczyzn w Polsce występuje zespół metaboliczny. Wykazano, że im niższe stężenie DHEA, tym wyższe ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 i zespołu metabolicznego. Wiele nieprawidłowości metabolicznych, m.in. insulinooporność i otyłość brzuszna, powodują zmniejszenie syntezy DHEA. Postępujące z wiekiem niedobory hormonalne mogą być z jednej strony przyczyną, a z drugiej skutkiem zaburzeń metabolicznych. Mamy więc do czynienia ze swoistym „błędnym kołem” hormonalno-metabolicznym. Wykazany korzystny wpływ DHEA na insulinowrażliwość u mężczyzn może w istotny sposób zmniejszać ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego i jego konsekwencji.

Osteoporoza
Choć osteoporoza uznawana jest za chorobę kobiecą, to dotyczy również mężczyzn. Szacowane ryzyko złamań u mężczyzn wynosi 13,5 proc. w wieku 50 lat i ponad 26 proc. w wieku 60 lat. Złamania szyjki kości udowej obarczone są trzykrotnie wyższą śmiertelnością niż u kobiet. Wykazano, że mężczyźni z osteoporozą, a więc zwiększonym ryzykiem złamań osteoporotycznych, mają niskie stężenie DHEA. Udowodniono, że suplementacja tym hormonem powoduje przyrost gęstości mineralnej kości w obrębie kości udowej.

Stan psychiczny
Stosowanie DHEA ma korzystny wpływ na psychikę u mężczyzn. Hormon ten poprawia nastrój i zmniejsza ryzyko depresji, wpływa korzystnie na sprawność intelektualną i fizyczną, poprawia jakość snu. Wpływa również korzystnie na libido i potencję, co pośrednio poprawia samoocenę, pewność siebie i chęć do podejmowania aktywności seksualnej.

Bezpieczeństwo stosowania
U mężczyzn przyjmujących prawidłowe dawki DHEA nie zaobserwowano objawów ubocznych. Obrzęki, wzrost masy ciała, zaburzenia wzwodu, ginekomastia, łysienie androgenowe, problemy ze snem i zaburzenia rytmu serca mogą świadczyć o przedawkowaniu leku. Jednak wymienione objawy pojawiają się rzadko i tylko w przypadku bardzo istotnego przekroczenia zalecanych dawek. Dzienna dawka wynosi 10 mg. Jeżeli efekty są niewystarczające, można ją zwiększyć do 50 mg.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH