Niezwykłe właściwości szkła jako tworzywa do wyrobu pojemników na leki farmaceuci docenili już w XVI w. Dwieście lat później szklane naczynia stały się tradycyjnym wyposażeniem aptek, wypierając pojemniki drewniane, cynowe i porcelanowe.
Analizując historię naczyń aptecznych można zauważyć, że najlepszym i najbardziej uniwersalnym tworzywem do ich wyrobu było – i wciąż jest – szkło. Niegdyś służyły one nie tylko do przechowywania leków, ale spełniały także funkcję dekoracyjną.
Spośród wielu naczyń wchodzących w skład wyposażenia dawnej apteki, bardzo ważne miejsce zajmowały naczynia fajansowe. Były one wykonywane z naturalnych glin oraz ich mieszanin z dodatkami mineralnymi i poddawane wypalaniu.
Posiadanie apteczki domowej czy podróżnej daje poczucie bezpieczeństwa i przekonanie, że w każdej chwili można udzielić pierwszej pomocy osobie potrzebującej.
Alchemicy od wieków bez sukcesu poszukiwali kamienia filozoficznego – substancji, która mogłaby przekształcać metale nieszlachetne w złoto. Okazało się, że ich badania systematycznie przybliżały ludzkość do odkryć w dziedzinie medycyny i farmacji.
Początki medycyny ściśle wiążą się z alchemią. Osobą łączącą te dwie nauki był znany polski alchemik Michał Sędziwój – główna postać jednego z obrazów Jana Matejki.
Od 29 października 2008 roku w Muzeum Farmacji im. mgr Antoniny Leśniewskiej w Warszawie można obejrzeć ekspozycję pod tytułem „Historia leczenia astmy. Wystawa zapierająca dech w piersiach”.