Po pierwsze – nie pal!

Po pierwsze – nie pal!
4.8 (95.21%) 192 votes

Podstawowe zalecenie dla osób, u których wystąpiło podejrzenie POChP, a także dla pacjentów ze stwierdzoną chorobą to jak najszybsze zaprzestanie palenia tytoniu. Według Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc (PTChP), rzucenie palenia ma udowodnioną skuteczność w zapobieganiu postępowi choroby, jest również jedynym, poza domowym leczeniem tlenem, postępowaniem, które wydłuża życie chorych na POChP. Już w pierwszym roku po zaprzestaniu palenia może dojść do poprawy FEV1 (natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa), a następnie tempo obniżania FEV1 zbliża się do obserwowanego u osób niepalących. Najlepsze wyniki osiąga się przy trwałym zaprzestaniu palenia przez chorego przed 40. rokiem życia. Spowolnienie rocznego ubytku FEV1 przedłuża życie – także u chorych z ciężką obturacją oskrzeli3.

Zgodnie z zaleceniami PTChP, a także GOLD, pacjent z POChP powinien zostać poinformowany o zależności występującej pomiędzy postępem choroby i paleniem papierosów. Jeśli wypala co najmniej dziesięć papierosów dzienne, kwalifikuje się do farmakologicznego leczenia uzależnienia od nikotyny.

POChP pod kontrolą
Wczesne podjęcie leczenia – szczególnie w łagodnej i umiarkowanej postaci POChP – może wydłużać okres choroby przebiegający z łagodnie nasilonymi objawami. Terapia powinna być kompleksowa; ma szansę powodzenia i zmniejszenia ryzyka zaostrzeń, jeśli odpowiednio dobrane leki są stosowane regularnie. Chorym zaleca się też odpowiednio dobraną dietę i rehabilitację oddechową.
Podstawą farmakoterapii POChP są wziewne długo działające leki rozszerzające oskrzela. Zwykle stosuje się terapię skojarzoną – dwoma lekami. Rozwój medycyny niesie szansę na uproszczenie terapii części pacjentów, np. do aplikowania jednego leku raz dziennie, co w efekcie może wpłynąć na zwiększoną skuteczność terapeutyczną. W zależności od stopnia zaawansowania POChP (łagodny, umiarkowany, ciężki) i nasilenia objawów wykorzystuje się leki rozszerzające oskrzela o różnym mechanizmie działania, wziewne glikokortykosteroidy, inhibitory fosfodiesterazy 4. Przy niedotlenieniu organizmu stosuje się – w szpitalu lub w domu pacjenta – leczenie tlenem. Nadmiar dwutlenku węgla może doprowadzić do kwasicy oddechowej i śmiertelnej śpiączki hiperkapnicznej. Aby jej zapobiec, pacjent korzysta z urządzeń wspomagających naturalną wentylację.

Jak podkreślają eksperci, co dziesiąty pacjent w ciężkim stadium POChP potrzebuje przewlekłej terapii tlenem, którą prowadzą w Polsce Ośrodki Domowego Leczenia Tlenem. Chorzy poddawani domowej terapii powinni oddychać przy pomocy koncentratora tlenu przez co najmniej 15 godzin dziennie. Jeśli terapia okazuje się niewystarczająca, zaleca się nieinwazyjną wentylację mechaniczną przy użyciu specjalnego respiratora.

POChP jest chorobą wymagającą kompleksowej opieki medycznej. Duże znaczenie odgrywa rehabilitacja, obejmująca m.in. trening fizyczny i ćwiczenia oddechowe. Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę, często – ze względu na rosnące przy POChP ryzyko wystąpienia depresji – zalecana jest psychoterapia.

Test Rozpoznawania Zaburzeń Związanych z Piciem Alkoholu AUDIT

Wypełnij nasz test i dowiedz się czy masz problem z piciem alkoholu

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH