Ubezpieczenia na świecie -  Australia

Ubezpieczenia na świecie – Australia


System australijski jest bardzo dobry i efektywny. Od wielu lat WHO uznaje go za jeden z najlepszych systemów opieki zdrowotnej na świecie.

Od XIX wieku do II wojny światowej płatnikami usług medycznych byli sami pacjenci lub ich ubezpieczyciele prywatni. Obowiązywał system kas chorych, były ośrodki miejskie zapewniające opiekę dla swoich mieszkańców. W 1945 roku weszła w życie ustawa wprowadzająca bezpłatne leczenie dla wszystkich żołnierzy i służb pomocniczych biorących udział w II  wojnie światowej – fit for heroes. W następnym roku wszystkim zaoferowano bezpłatne leczenie w szpitalach subsydiowanych przez państwo. Stopniowo rozszerzano zakres przysługującej opieki i grupy, które jej podlegały – od emerytów do całego społeczeństwa (w połowie lat 80).

W 1984 roku wprowadzono publiczny system Medicare. Zostali nim objęci wszyscy obywatele Australii i osoby posiadające prawo stałego pobytu.

Finansowanie systemu
Obecnie 67,7 proc. finansowania ochrony zdrowia w Australii pochodzi ze źródeł publicznych, reszta ze środków prywatnych (opłaty bezpośrednie i system ubezpieczeń prywatnych).

Źródłem finansowania systemu publicznego są różne kontrybucje.
• 27 proc. przychodów publicznych pochodzi z podatków od osób fizycznych – osoby niewiele i średnio zarabiające odprowadzają 1,5 proc. przychodu; osoby zamożne, jeśli nie wykupują jednocześnie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, płacą podatek na Medicare w wysokości 2,5 proc. przychodu,
• pozostałe 73 proc. jest finansowane bezpośrednio i pośrednio przez budżet centralny oraz budżety lokalne, przede wszystkim poprzez podatki VAT.

Źródłami prywatnych wydatków na ochronę zdrowia są w Australii prywatne ubezpieczenia zdrowotne, dopłaty pacjentów (do usług powyżej oficjalnych cen), wydatki na leki, jak również ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pracodawcy i OC komunikacyjne (koszty leczenia osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy i w wypadkach komunikacyjnych są pokrywane z ubezpieczenia OC).

Finansowanie usług medycznych
W Australii, podobnie jak w Polsce, istnieją kolejki do usług finansowanych przez system publiczny.

Medicare pokrywa 100 proc. ustalonej centralnie ceny leczenia lekarza podstawowej opieki medycznej. Lekarze mogą żądać zapłaty wyższej niż ustalona cena –  różnicę dopłaca pacjent. Jednak około 80 proc. lekarzy nie decyduje się na żądanie wyższej zapłaty. Leczenie specjalistyczne jest refundowane w wysokości 85 proc. ustalonej ceny leczenia specjalistycznego. Dopłata pacjenta wynosi zawsze minimum 15 proc. lub znacznie więcej, jeżeli lekarz ustalił wyższe ceny za swoje usługi.

Medicare zapewnia wolny, bezpłatny dostęp do lecznictwa szpitalnego dla wszystkich, którzy decydują się na otrzymanie usługi w standardzie pacjenta publicznego (brak wolnego wyboru lekarza, podstawowy standard pobytu, w tym wyżywienie). Osoby, które wybierają leczenie szpitalne w standardzie pacjenta prywatnego, mogą je realizować zarówno w szpitalach publicznych, jak i prywatnych. W szpitalach publicznych różnice za standard pacjenta prywatnego w stosunku do standardu pacjenta publicznego opłacane są albo bezpośrednio, albo poprzez ubezpieczenia prywatne. Natomiast w przypadku hospitalizacji w szpitalu prywatnym Medicare refunduje jedynie 75 proc. ustalonej, oficjalnej ceny za leczenie w standardzie pacjenta publicznego. Koszty komfortowego pobytu (tzw. doba hotelowa) i koszty wyżywienia w szpitalu prywatnym nie są refundowane przez Medicare. Są one opłacane przez pacjenta lub przez prywatne ubezpieczenie zdrowotne.

Organizacja udzielania świadczeń
System oferuje nieograniczony dostęp do lekarzy pierwszego kontaktu. Pacjent nie jest przypisany do jednego lekarza, ma swobodny wybór, ale na leczenie specjalistyczne musi uzyskać skierowanie.

Rząd centralny i samorządy lokalne utrzymujące szpitale publiczne są jednocześnie odpowiedzialne za nadzór nad jakością i utrzymanie w nich standardów leczenia.

Prywatne ubezpieczenia
Około połowa Australijczyków ma wykupione prywatne ubezpieczenie zdrowotne, a 43 proc. wykupiło ochronę obejmującą prywatne leczenie w szpitalach publicznych i prywatnych.

W 1997 roku w Australii wprowadzono kary podatkowe dla osób zamożnych, które nie wykupują ubezpieczenia prywatnego. Ponadto ubezpieczeni prywatnie otrzymują zwrot 30 proc. opłaty ponoszonej na Medicare.

Prywatne ubezpieczenia zdrowotne nie oferują ochrony obejmującej podstawową opiekę medyczną, oferowane są jedynie ubezpieczenia od dopłat.


Koszyk świadczeń
The Medical Services Advisory Committee to odpowiednik naszej Agencji Oceny Technologii Medycznych, który rekomenduje Ministrowi Zdrowia umieszczenie danej usługi na Liście Usług Medycznych. Określa ona nie tylko rodzaj usługi, lecz również jej koszt opłacany przez system publiczny. Usługi objęte zakresem Listy Usług Medycznych są opłacane w 100, 85 lub 75 proc. przez Medicare.

Na liście wyszczególnione są m.in. leki na receptę objęte refundacją. System Medicare nie pokrywa natomiast kosztów m.in. leczenia stomatologicznego, domowej opieki pielęgniarskiej, rehabilitacji ambulatoryjnej, logopedii, opieki psychologicznej, okularów, aparatów słuchowych, protez i innych usług medycznych niewyszczególnionych na Liście Usług Medycznych.

Listy publikowane są na stronach Ministerstwa Zdrowia i aktualizowane średnio raz na kwartał.

Test Rozpoznawania Zaburzeń Związanych z Piciem Alkoholu AUDIT

Wypełnij nasz test i dowiedz się czy masz problem z piciem alkoholu

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH