Sekrety DHEA

Sekrety DHEA


Od wielu lat uważa się, że w procesie starzenia istotną rolę odgrywają postępujące wraz z wiekiem niedobory hormonalne, czyli menopauza u kobiet i andropauza u mężczyzn. Ostatnio jednak najwięcej uwagi poświęca się obniżającemu się wraz z wiekiem stężeniu DHEA.

Dehydroepiandrosteron (DHEA) – słaby androgen nadnerczowy – wytwarzany jest w korze nadnerczy. Najwyższe jego stężenie występuje u osób około 35. roku życia. W późniejszym wieku obserwujemy stopniowe zmniejszanie się nadnerczowej produkcji DHEA, aż do śladowych ilości u osób osiemdziesięcioletnich. Obniżenie produkcji DHEA dodatkowo nasila się u pacjentów cierpiących na choroby układu krążenia, nowotwory, depresję, cukrzycę lub osteoporozę.

U kobiet DHEA metabolizowany jest w tkankach docelowych głównie do androgenów, tj. testosteronu, ale powstają także z niego estrogeny – estradiol i estron. U mężczyzn natomiast powstają z niego przede wszystkim estrogeny. Kierunek metabolizmu DHEA zależy od układu enzymatycznego, jakim dysponuje dana tkanka i narząd. Na przykład u kobiet z DHEA w ośrodkowym układzie nerwowym i w skórze powstają głównie androgeny, natomiast w obrębie narządów moczowo-płciowych powstaje testosteron.

Rola DHEA w ustroju
DHEA wpływa korzystnie na układ odpornościowy, zwiększając liczbę komórek odpowiedzialnych za cytotoksyczność. Wykazuje także działanie antynowotworowe i antyoksydacyjne (podobnie jak witaminy E i C). DHEA zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby Parkinsona
i Alzheimera, a więc wywiera efekt ochronny na ośrodkowy układ nerwowy. Działa także jako neuroprzekaźnik w mózgu i reguluje procesy zapamiętywania. Prawidłowa aktywność DHEA w mózgu odpowiada za poziom nastroju. Zaburzenia w rytmie jego wydzielania mogą powodować depresję.

Obniżanie się wraz z wiekiem stężeń DHEA współistnieje ze wzrostem częstości występowania miażdżycy, otyłości oraz cukrzycy. Stwierdzono niskie stężenie DHEA u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. DHEA zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej, głównie powstawanie blaszki miażdżycowej w naczyniach. Wykazano, że im wyższe stężenie DHEA, tym wyższe stężenie HDL‑cholesterolu, a niższe cholesterolu całkowitego i LDL-cholesterolu. Niedobór DHEA może być także jedną z przyczyn powstawania zespołu metabolicznego, tj. współistnienia u poszczególnych pacjentów nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, otyłości brzusznej i zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Jest on czynnikiem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego, a przede wszystkim choroby wieńcowej.

DHEA a stan psychiczny
Stosowanie DHEA ma korzystny wpływ na psychikę kobiet i mężczyzn. Ponad 80 proc. pacjentów stosujących DHEA zauważyło poprawę jakości snu i samopoczucia, większą odporność na stres i mniejszy poziom agresji. Podczas stosowania DHEA obserwowano zwiększenie libido u kobiet, zależne od działania androgennego DHEA. Jest to szczególnie korzystne u kobiet po menopauzie, które – mimo stosowania klasycznej terapii zastępczej estrogenami – mają obniżone libido. DHEA pomaga także uzupełnić energię życiową, poprawia nastrój i zmniejsza ryzyko depresji. U mężczyzn także obserwowano korzystny wpływ DHEA na libido i satysfakcję z życia seksualnego.

DHEA a osteoporoza
DHEA w dużym stopniu wpływa na gęstość mineralną kości. Jest to szczególnie ważne u osób ze zwiększonym ryzykiem złamań (ryzyko złamań u kobiet w wieku 60 lat wynosi 50 proc.). U pacjentek z osteoporozą wyrównywanie niedoboru DHEA zwiększa gęstość kości, a więc prawdopodobnie zmniejsza ryzyko złamań. Z kolei u mężczyzn złamania szyjki kości udowej obarczone są trzykrotnie wyższą śmiertelnością niż u kobiet. Wykazano, że mężczyźni z osteoporozą, a więc ze zwiększonym ryzykiem złamań osteoporotycznych, mają niskie stężenie DHEA. Udowodniono, że suplementacja tym hormonem powoduje przyrost gęstości mineralnej kości w obrębie kości udowej.

DHEA a zaburzenia wzwodu
Ponad 1,5 miliona mężczyzn w Polsce cierpi na zaburzenia wzwodu. Ponad połowa z nich to osoby pomiędzy 40. a 60. rokiem życia. Takie problemy są spowodowane m.in. zaburzeniami hormonalnymi, postępującym wraz z wiekiem niedoborem DHEA, chorobami przewlekłymi, takimi jak: cukrzyca, miażdżyca, zaburzenia lipidowe, niewydolność nerek, wątroby, choroby gruczołu krokowego.
W badaniach klinicznych nad skutecznością stosowania DHEA u mężczyzn z zaburzeniami erekcji wykazano, że codzienne podawanie 50 mg DHEA przez cztery miesiące wpływa korzystnie na libido oraz potencję (90 proc. badanych pacjentów).
Dawkowanie i bezpieczeństwo stosowania

Stosowanie DHEA jest bezpieczniejsze niż leczenie estrogenami. W przeprowadzonym badaniu wykazano, że podawanie estrogenów jest obciążone ryzykiem rozwinięcia się raka macicy i raka piersi, natomiast leczenie DHEA powoduje zanik endometrium bez wpływu na ryzyko raka macicy. Ponadto zaobserwowano, że kobiety z niższymi stężeniami DHEA częściej zapadają na nowotwór piersi. Podobny związek wykazano pomiędzy DHEA a rakiem jelita grubego.

U kobiet stosowanie DHEA powinno się rozpoczynać od dawki 5 mg dziennie. U większości pacjentek taka dawka jest wystarczająca do odtworzenia stężeń DHEA charakterystycznych dla młodych, zdrowych kobiet. Jeżeli efekty stosowania leku nie są wystarczające, można stopniowo zwiększać dawkę do 25 mg dziennie. Dzienna dawka dla mężczyzn wynosi 10 mg, i w razie potrzeby można ją zwiększyć do 50 mg.

Przy stosowaniu prawidłowych dawek DHEA nie obserwujemy objawów ubocznych. O przedawkowaniu leku świadczy szereg objawów. W przypadku kobiet są to: zmiany trądzikowe, nieprawidłowe owłosienie, przetłuszczanie się skóry, obrzęki, zaś w przypadku mężczyzn: obrzęki, wzrost masy ciała, zaburzenia wzwodu, ginekomastia, łysienie androgenowe, problemy ze snem i zaburzenia rytmu serca. Jednak wymienione objawy pojawiają się rzadko i tylko w przypadku bardzo istotnego przekroczenia zalecanych dawek.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH