Rozwój osobisty


Kim jestem? – często zadajemy sobie to pytanie, nie zdając sobie sprawy, że odpowiedź na nie jest niezbędna w rozwijaniu umiejętności menadżerskich.

Jeśli zdołasz zachować spokój, chociażby wszyscy go stracili, ciebie oskarżając;
Jeśli nadal masz nadzieję, chociażby wszyscy o tobie zwątpili, licząc się jednak z ich zastrzeżeniem;
Jeżeli umiesz czekać bez zmęczenia,
jeśli na obelgi nie reagujesz obelgami,
jeśli nie odpłacasz na nienawiść nienawiścią,
nie udając jednakże mędrca i świętego:

Jeżeli marząc nie ulegasz marzeniom;
Jeżeli rozumując – rozumowania nie czynisz celem;
Jeżeli umiesz przyjąć sukces i porażkę, traktując jednakowo oba te złudzenia;
Jeżeli ścierpisz wypaczenie prawdy przez ciebie głoszonej,
kiedy krętacze czynią z niej zasadzkę, by wydrwić naiwnych
albo zaakceptujesz ruinę tego, co było treścią twego życia,
kiedy pokornie zaczniesz odbudowę zużytymi już narzędziami:

Jeśli potrafisz na jednej szali położyć wszystkie twe sukcesy
i potrafisz zaryzykować, stawiając wszystko na jedną kartę,
jeśli potrafisz przegrać i zacząć wszystko od początku, bez słowa, nie żaląc się, że przegrałeś;
Jeżeli umiesz zmusić serce, nerwy, siły, by nie zawiodły, choćbyś od dawna czuł ich wyczerpanie, byleby wytrwać,
gdy poza wolą nic już nie mówi o wytrwaniu;
Jeżeli umiesz rozmawiać z nieuczciwymi, nie tracąc uczciwości lub spacerować z królem w sposób naturalny;
Jeżeli nie mogą cię zranić nieprzyjaciele ani serdeczni przyjaciele;
Jeżeli cenisz wszystkich ludzi, nikogo nie przeceniając;
Jeżeli potrafisz spożytkować każdą minutę, nadając wartość każdej przemijającej chwili;

twoja jest ziemia i wszystko, co na niej i co najważniejsze – synu mój – będziesz Człowiekiem

Na motto tego artykułu wybrałam wiersz Rudyarda Kiplinga pt. „Jeśli” (IF). Poeta napisał ten utwór dla swojego 12-letniego syna. Dorosłość ma różne poziomy dojrzałości, dlatego przytoczony wiersz może być pouczający dla osób w każdym wieku i na każdym etapie życia.

Kierunki szkoleń
Wielu ludzi pracujących zawodowo chętnie poszerza wiedzę na temat dziedziny, którą się zajmuje. Rozróżnia się tu dwa typy szkoleń: z zakresu wiedzy zawodowej, np. marketingu, sprzedaży, logistyki, finansów, prawa etc., nazywane „twardymi” oraz przeciwne do nich „miękkie” szkolenia umiejętności osobistych. Te ostatnie uczą m.in. asertywności, zarządzania czasem, zarządzania sobą. Wiążą się one z rozwojem osobistym i zdolności interpersonalnych, takich jak: komunikacja, przywództwo, zarządzanie ludźmi. Oczywiście przyporządkowanie szkoleń jest najmniej istotne dla samego rozwoju, ale pomocne przy planowaniu dziedzin, w których chcemy się rozwijać.

Rodzaje inteligencji
Warto przyjrzeć się omawianemu tematowi z różnych perspektyw. Przyporządkujmy więc najważniejsze pytania, na które będziemy szukali odpowiedzi w kolejnych artykułach, do znanych z literatury trzech rodzajów inteligencji: umysłowej (IQ), emocjonalnej (EQ) i fizycznej (PQ). Coraz częściej w tekstach biznesowych mówi się również o inteligencji duchowej (SQ – spiritual quotient).

Koncepcja ostatniej z nich jest mi najbliższa, gdyż uwzględnia cztery części natury ludzkiej, czyli ciało, umysł, serce i ducha. Traktuje człowieka holistycznie. Wraz z rozwojem poszczególnych rodzajów inteligencji ludzie zadają sobie różne pytania.

Najważniejsze pytania
Najczęściej zadajemy sobie egzystencjalne pytania. Kim jestem? Jaka jest moja rola? Zastanawiamy się nad tym nie tylko w procesie rozwoju czy w trakcie życia osobistego. Odpowiedzi na te pytania stanowią podstawowe zagadnienia szkoleń prowadzonych dla menadżerów.

Według Petera Druckera, uważanego za ojca współczesnego zarządzania, każdy menadżer powinien być świadomy siebie, swoich umiejętności. Znając swoje słabe strony, łatwiej mu będzie nad nimi pracować. Z kolei mocne strony będzie wykorzystywać przy wykonywaniu działań, które wymagają właśnie takich umiejętności.

Jak określić swoje mocne i słabe strony?
Zastanawiając się nad swoimi słabymi stronami, można je pogrupować na występujące w życiu zawodowym (np. nieumiejętność delegowania zadań, egzekwowania ustaleń z pracownikami, udzielania informacji zwrotnej, rozwiązywania konfliktów, negocjowania) oraz na te przeważające w życiu osobistym (np. brak asertywności, brak empatii). Podział ten jest uzasadniony, gdyż wiele osób odgrywa różne, czasami przeciwstawne role w życiu zawodowym i prywatnym. Zdarza się, że ktoś, kto w pracy zachowuje się agresywnie, w domu sprawia wrażenie biernej osoby.

Jeśli z trudem przychodzi nam wypisanie swoich mocnych i słabych stron, poprośmy o podpowiedź przyjaciół, rodzinę oraz pracowników czy partnerów biznesowych. Nazywa się to zasięganiem informacji zwrotnej i według Petera Druckera jest niezbędnym działaniem każdego menadżera.

Jeśli zapytany przedstawi nam tylko mocne strony, to powinniśmy sobie uzmysłowić, że być może naszą słabą stroną jest właśnie nieumiejętność przyjmowania informacji zwrotnej. Co należy wówczas zrobić? Warto zacząć obserwować siebie w różnych sytuacjach zawodowych, zwracać uwagę na reakcje ludzi oraz pytać ich o odczucia we współpracy z nami.

W dużych korporacjach stosuje się różne narzędzia z zakresu zarządzania potencjałem ludzkim, np. system ocen pracowniczych lub informację zwrotną 1800 czy 3600, czyli informacje (anonimowe) od współpracowników, podwładnych, przełożonych i klientów. Zestawienie samooceny i oceny różnych grup może być dobrym narzędziem do analizy swoich mocnych i słabych stron oraz podstawą rozwoju umiejętności.

Dla menadżerów, dla których wyżej wymienione narzędzie ze względu na ograniczony zakres współpracowników nie ma zastosowania, doskonałym rozwiązaniem jest Executive Coaching. Więcej o coachingu i podstawowych umiejętnościach menadżerskich dowiedzą się Państwo z kolejnego wydania „Managera Apteki”.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH