Gala rozdania Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”: 8 i 22 października 2020

Na początku września Kapituła Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” podjęła decyzję, że tradycyjna Gala rozdania Nagrody Zaufania „Złoty OTS” – spotkanie środowiska ochrony zdrowia w Polsce – zostanie zamieniona na dwa mniejsze spotkania. Uroczyste wręczanie statuetek odbędzie się 8 i 22 października 2020 o godz. 16.00 w hotelu Sheraton. Laureaci Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” to osoby wybitne i nietuzinkowe. Na ich sukces składają się codzienna praca, wytrwałość, dążenie do celu. Serdeczną atmosferą kameralnych spotkań chcemy zrekompensować Laureatom ponad półroczne oczekiwanie na ceremonię wręczenia Nagród Zaufania „Złoty OTIS 2020”.

Nowe badania tamsulosyny OCAS


Badania pokazały, że tamsulosyna wyprodukowana w technologii OCAS jest lekiem, który może być bezpiecznie stosowany u pacjentów cierpiących na zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego.

Łagodny przerost gruczołu krokowego, powszechnie występujący u starszych mężczyzn, powoduje wystąpienie uciążliwych objawów ze strony dolnych dróg moczowych. Mogą to być m.in. trudności w oddawaniu moczu, przerywana lub bolesna mikcja, parcie na mocz, częste oddawanie moczu, bóle podbrzusza, nokturia. Nasilają się one w miarę rozwoju choroby i oprócz obniżenia jakości życia powodują znaczące pogorszenie stanu zdrowia pacjenta.

W przeszłości jedynym skutecznym sposobem leczenia łagodnego przerostu stercza była interwencja chirurgiczna. Obecnie, dzięki wynalezieniu nowych leków, dochodzi do niej stosunkowo rzadko, a podstawowym leczeniem jest farmakoterapia.

Leki pierwszego rzutu
Lekami pierwszego rzutu są środki blokujące receptory adrenergiczne α1A i α1D znajdujące się w gruczole krokowym, w okolicy szyi pęcherza moczowego i w cewce moczowej. Preparaty te mają wiele zalet. Efekt leczenia pojawia się po ok. 10 dniach stosowania, co jest bardzo krótkim okresem w porównaniu 3 lub 6-miesięcznym oczekiwaniem na efekt działania leków blokujących α-reduktazę typu 2 czy miesięcznym dla leków wiążących estrogeny wydzielane z żółcią.

Leki blokujące receptory adrenergiczne w dolnych drogach moczowych mogą być stosowane w monoterapii, a długookresowe efekty leczenia są dobre. Niestety mogą one wywoływać objawy niepożądane: spadki ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, zaburzenia erekcji i ejakulacji, uczucie znużenia i utraty przytomności, zawroty i bóle głowy. Dzieje się tak wtedy, gdy stężenie leku w surowicy jest zbyt wysokie. Dochodzi wówczas do blokowania receptorów adrenergicznych znajdujących się w układzie krążenia.

Wydawałoby się, że zastosowanie leku specyficznego wobec receptorów adrenergicznych α1A i α1D wystarczy, by zminimalizować szkodliwe działania uboczne. Jednak leki blokujące receptory adrenergiczne są z reguły wysoce – ale nie absolutnie – specyficzne, będą one konkurować o miejsca wiązania zarówno w dolnych drogach moczowych, jak i w układzie krążenia. Problem ten można rozwiązać wybierając preparat o korzystnym profilu farmakokinetycznym, tj. taki, który przez długi czas będzie utrzymywał stężenie lecznicze i nie będzie osiągał stężenia dającego objawy niepożądane.

Specyfika pacjentów
Trzeba też pamiętać, że środki leczące łagodny przerost prostaty zazwyczaj będą przyjmować pacjenci w podeszłym wieku, zwykle z towarzyszącymi chorobami układu krążenia i mogący zażywać inne preparaty blokujące receptory adrenergiczne. Naturalnie będą się one wiązać w przeważającej części z właściwym im podtypem receptora, jednak skutki równoczesnego przyjmowania niektórych leków kardiologicznych z α-blokerami działającymi na drogi moczowe mogą dać efekty trudne do przewidzenia.

Kolejną rzeczą, którą musimy uwzględnić jest stosowanie się pacjenta do zaleceń lekarza – w przypadku starszych osób zaburzenia pamięci mogą skutkować nieregularnym czy niezgodnym z zaleceniami przyjmowaniem leków, co również może wywołać nieoczekiwane skutki. Zdarzają się też sytuacje z pozoru paradoksalne, np. gdy internista nic nie wie o dolegliwościach urologicznych swojego pacjenta, który wstydzi się do nich przyznać. Oprócz tego powinniśmy pamiętać, że osoby starsze często nieregularnie spożywają posiłki i z reguły przyjmują zbyt mało płynów.

Preparaty o przedłużonym uwalnianiu
Zazwyczaj dla pacjenta wygodniejsze jest przyjmowanie lekarstwa w pojedynczej dawce dobowej. Rozwiązania techniczne stosowane w produkcji środków o przedłużonym uwalnianiu są różne.

W przypadku leków z grupy α-blokerów stosowanych w terapii łagodnego przerostu stercza do równomiernego uwalniania substancji czynnej niezbędna jest woda, która albo powoduje erozję preparatu, albo wypiera z niego lekarstwo. Problem stanowi nierówna dostępność wody w przewodzie pokarmowym – jest jej stosunkowo dużo w żołądku i jelicie cienkim, a mało w jelicie grubym. Dlatego w większości przypadków uwalnianie leku nie jest tak równomierne, jakbyśmy chcieli i zależy m.in. od przyjmowanych posiłków.

Technologia OCAS
Udaną próbą rozwiązania tego problemu jest stworzenie technologii OCAS. Substancja aktywna jest zamknięta w macierzy żelowej szybko chłonącej wodę, z której jest regularnie uwalniana w trakcie pasażu przez cały przewód pokarmowy. Deficyt wody w jelicie grubym nie powinien mieć wpływu na uwalnianie leku, ponieważ żel wchodzący w skład tabletki pochłonął już maksymalną ilość wody w żołądku i jelicie cienkim.

Badania farmakokinetyczne potwierdziły teoretyczne założenia technologii OCAS wykazując względnie równomierne i długo utrzymujące się w ciągu doby stężenie leku przy podaniu standardowej dawki tamsulosyny 0,4 mg. Brakowało jednak dotąd bezpośredniego dowodu, że tamsulosyna wyprodukowana w technologii OCAS jest rzeczywiście równomierne uwalniana w całym przewodzie pokarmowym. Ostatnio przeprowadzone badania potwierdziły to założenie.

Badanie
Posłużono się znakowanymi radioaktywnym technetem tabletkami wyprodukowanymi w technologii OCAS zawierającymi 0,4 mg tamsulosyny. Przy pomocy kamery scyntygraficznej oznaczano położenie tabletki w przewodzie pokarmowym i co pewien czas pobierano krew na oznaczenie poziomu tamsulosyny w surowicy.

Zestawienie wyników pomiarów stężeń tamsulosyny w surowicy z miejscem, gdzie znajdowała się tabletka przy pobraniu próbki krwi, pozwoliło na pośrednią ocenę tempa uwalniania leku w poszczególnych odcinkach przewodu pokarmowego. Pozwoliło też ocenić wpływ ewentualnych zaburzeń czy różnic osobniczych w szybkości pasażu tabletki na uwalnianie substancji czynnej.

Tak zaprojektowane i wykonane badanie pozwala pośrednio określić ryzyko wzrostu stężenia leku do poziomu toksycznego w przypadku przedłużonego przebywania tabletki w którejś części przewodu pokarmowego, co u osób starszych cierpiących na zaparcia może być częste. Uzyskane wyniki potwierdzają, że takiego niebezpieczeństwa nie ma. Wskazują również na to, że odmienne pH w poszczególnych odcinkach przewodu pokarmowego nie wpływa w znaczący sposób na tempo uwalniania leku z tabletki wyprodukowanej w technologii OCAS.

Wykonane badanie potwierdza, że tamsulosyna wyprodukowana w technologii OCAS jest lekiem, który może być bezpiecznie stosowany również u pacjentów cierpiących na zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego utrzymując przez długi czas stężenie lecznicze i nie osiągając szkodliwego poziomu w surowicy krwi.


#Wchłanianie tamsulosyny OCAS w okrężnicy – potwierdzenie scyntygraficzne

nowe-badania-tamusulosyny-OCAS1.jpg

Nikt nie pyta Cię o zdanie, weź udział w Teście Zaufania!

To 5 najczęściej kupowanych leków na grypę i przeziębienie. Pokazujemy je w kolejności alfabetycznej.

ASPIRIN C/BAYER | FERVEX | GRIPEX | IBUPROM | THERAFLU

Do którego z nich masz zaufanie? Prosimy, oceń wszystkie.
Dziękujemy za Twoją opinię.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH