Interakcje klopidogrelu i inhibitorów pompy protonowej

Interakcje klopidogrelu i inhibitorów pompy protonowej


Negatywny wpływ inhibitorów pompy protonowej na występowanie niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów otrzymujących klopidogrel jest wciąż niepewny – wskazują na to ostatnie doniesienia naukowe.

Mechanizm interakcji pomiędzy inhibitorami pompy protonowej (proton-pump inhibitors, PPIs) a klopidogrelem był już opisywany na łamach „Managera Apteki”. Wiadomo, że niektóre powszechnie stosowane inhibitory pompy protonowej, np. omeprazol i lanzoprazol, hamują izoenzym 2C19 cytochromu P450 (CYP2C19). Cytochrom ten jest kluczowy dla konwersji klopidogrelu do jego aktywnego metabolitu. Wobec tego dołączenie PPIs, wpływających niekorzystnie na farmakokinetykę klopidogrelu, może zmniejszać korzyści płynące z podwójnej terapii przeciwpłytkowej (klopidogrel + kwas acetylosalicylowy). Obniżenie skuteczności klopidogrelu przez omeprazol sugerowały badania opublikowane w 2008 roku w „Journal of the American College of Cardiology” i „Circulation”.

Wątpliwa interakcja
Tymczasem, jak twierdzą autorzy największej publikowanej dotychczas metaanalizy dotyczącej tego zagadnienia, negatywny wpływ inhibitorów pompy protonowej na występowanie niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów otrzymujących klopidogrel jest wciąż niepewny.

Lekarze nie powinni obawiać się stosowania PPIs u pacjentów przyjmujących klopidogrel, jednak należy zwrócić uwagę na staranny dobór leczonej grupy chorych.

Analiza danych pochodzących z 23 badań, obejmujących ponad 90 tys. pacjentów z całego świata, nie przyniosła ostatecznego rozwiązania tej kwestii. Stało się tak prawdopodobnie dlatego, że niektóre podgrupy pacjentów przyjmujących tę kombinację leków są bardziej narażone na niepożądane efekty i jedynie dalsze badania pozwolą je dokładniej zidentyfikować.

Skala ryzyka
Autorzy publikacji twierdzą, że nawet jeśli istnieje realny związek między występowaniem zdarzeń klinicznych a stosowaniem połączenia obu leków, to skala ryzyka nie jest tak duża, jak to się początkowo wydawało, i może nie mieć wielkiego znaczenia. A więc ci pacjenci, którzy cierpią na poważne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, powinni przyjmować PPIs.

Rozpatrując tę interakcję z farmakologicznego punktu widzenia, nie ulega wątpliwości, że istnieje wzajemne oddziaływanie leków. Natomiast z klinicznego punktu widzenia pozostaje to nadal przedmiotem dyskusji.

Więcej badań
Pojawiło się zatem pytanie, czy w terapii powinien być stosowany pantoprazol, który słabiej wiąże się z izoformą 2C19 niż omeprazol. Z przedstawionych analiz wynika, że wszystkie PPIs w połączeniu z klopidogrelem zwiększają ryzyko wystąpienia głównych kardiologicznych punktów końcowych.

Autorzy metaanalizy stwierdzają, że w idealnym badaniu pacjentów przyjmujących klopidogrel powinno się przydzielać losowo do różnych PPIs, placebo lub antagonistów receptora H2 i oceniać ryzyko wystąpienia zawału serca, zgonu oraz innych wyszczególnionych działań niepożądanych, np. krwawień.

Zatem, aby ocenić wpływ poszczególnych PPIs na skuteczność klopidogrelu, potrzeba więcej badań, zwłaszcza prospektywnych z randomizacją. Badania powinny brać pod uwagę czynniki genetyczne, pozwalające przewidzieć reakcję na leczenie na podstawie obecności uszkodzonych alleli enzymu CYP2C19. Niestety, obecnie nie prowadzi się takich badań, a w związku z przygotowywanymi generycznymi preparatami klopidogrelu jest dosyć wątpliwe, żeby w ogóle o nich pomyślano.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH