nadmiar sodu

Nadmiar sodu w diecie najmłodszych

Jak dużym problemem jest nadmiar sodu w diecie najmłodszych Polaków?

Sód jest ważnym pierwiastkiem, reguluje bowiem istotne dla życia procesy metaboliczne. Zatem, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu, jak wszystkie inne związki mineralne. Z drugiej strony, sód, ale też każdy inny mikroskładnik, jeśli występuje w naszej diecie w nadmiarze, jest szkodliwy. Nadmiar sodu jest szczególnie szkodliwy w diecie niemowląt i małych dzieci. Badania wskazują jednak na zbyt dużą podaż tego składnika w ich diecie.

Ilość soli w diecie niemowląt

Najnowsze badania, przeprowadzone przez Fundację NUTRICIA,  dotyczące sposobu żywienia dzieci jednoznacznie wykazały, że spożycie sodu wśród najmłodszych jest o wiele wyższe niż zalecają normy. Co więcej, sód pochodzi głównie z soli dodawanej do potraw, ale również z soli „ukrytej” w żywności przetworzonej przemysłowo. Wyniki ostatniego badania – „Kompleksowa ocena sposobu żywienia dzieci w wieku od 5. do 36. miesiąca życia – badanie ogólnopolskie 2016 rok” – zrealizowanego przez Instytut Matki i Dziecka pokazują, że spośród niemowląt między 5. a 12. miesiącem życia aż 30% otrzymywało posiłki dosalane. Już od 10. miesiąca życia ilość sodu w diecie znacznie przekracza zalecaną normę.

Ilość soli w diecie dzieci powyżej 1. roku życia

Wśród dzieci w wieku od 13-36 miesięcy również odnotowano zbyt wysokie spożycie sodu. Co czwarte dziecko z tej grupy wiekowej przekracza normę ponad 2,5 krotnie! Ta nadwyżka może być spowodowana faktem, że aż 83% rodziców dosala posiłki podawane dzieciom po 1. roku życia, a sól do wszystkich potraw dostaje co czwarty dwulatek. Pocieszające jest, że w porównaniu z wynikami badania „Kompleksowa ocena sposobu żywienia dzieci w wieku 13-36 miesięcy w Polsce”, realizowanego w 2010 r., odnotowano spadek spożycia sodu (mediana) o 90 mg. Niestety, w tym samym okresie wzrósł odsetek dzieci spożywających sód w ilościach powyżej normy.

Nadmiar sodu – skutki

Udowodniono, że wysokie spożycie sodu jest bezpośrednio związane z podwyższonym ciśnieniem. Co więcej, ten stan swój początek bierze już w okresie dzieciństwa. Zatem niższe spożycie sodu u niemowląt i małych dzieci może pomóc w redukcji późniejszego występowania nadciśnienia tętniczego. Powinniśmy zdawać sobie sprawę, że nerki małego dziecka nie są na tyle rozwinięte, by być w stanie usunąć nadwyżki sodu z organizmu, przez co ulegają przeciążeniu. Nadmierna podaż tego pierwiastka w organizmie zwiększa też ilość białka wydalanego z moczem, co drastycznie podwyższa ryzyko dalszych uszkodzeń nerek.

Nadmiar sodu a także spożywanie dosalanych potraw może też wpływać destrukcyjnie na błonę śluzową żołądka, zwiększając ryzyko nowotworu. Istnieje też związek między nadmiernym spożyciem soli przez dzieci a rozwojem u nich astmy.  W dodatku, wysoka podaż soli w diecie niemowląt i małych dzieci generuje ryzyko wystąpienia hipernatremii. Najważniejsze objawy kliniczne obejmują zwiększoną pobudliwość nerwowo-mięśniową, drgawki i śpiączkę, a przyczyną występowania tego stanu u małych dzieci, poza nadmiernym spożyciem soli, może też być niedostateczna podaż płynów.

Nadmiar sodu a niedobór wapnia

Nadmiar sodu w diecie może też przyspieszać demineralizację kości, gdyż wraz z wydalanym w moczu sodem wzrasta wydalanie wapnia. W okresie 1000 pierwszych dni życia ma to szczególne znaczenie, gdyż jest to okres najintensywniejszego wzrostu w całym życiu. Dieta kobiety ciężarnej, a następnie karmiącej piersią powinna zawierać ograniczone ilości sodu. Jeszcze istotniejsze jest jego ograniczenie w diecie niemowląt i małych dzieci. Aż u 42% polskich dzieci po 1. roku życia występują niedobory wapnia, a jeszcze większa jego utrata z powodu nadmiaru sodu w diecie może przynieść poważne, nieodwracalne konsekwencje zdrowotne (m.in. krzywica, osteoporoza).

Edukacja rodziców w kwestii żywienia niemowląt

Bardzo ważne jest edukowanie rodziców w kwestii żywienia niemowląt przez personel medyczny, który jest najczęstszym źródłem wiedzy w tym obszarze. Szczególnie w 1000 pierwszych dni życia dziecka lekarz, położna i pielęgniarka powinni uświadamiać rodzicom, że ich decyzje żywieniowe mają ogromny wpływ na kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych (nieprzyzwyczajanie dzieci do smaku słonego i słodkiego) oraz wskazać negatywne skutki zdrowotne nadmiernego spożycia soli.

Badania wykazują, że znajomość idei 1000 pierwszych dni pozytywnie wpływa na nawyki żywieniowe, gdyż wówczas rodzice lepiej żywią swoje dzieci m.in. rzadziej solą potrawy!
Najlepszym rozwiązaniem jest żywność przeznaczona specjalnie dla niemowląt i małych dzieci, która posiada oznaczenie wieku na opakowaniu. Zgodnie z prawem unijnym produkty te poddawane są surowym kontrolom i muszą spełniać rygorystyczne normy, są gwarancją odpowiedniej jakości i bezpieczeństwa oraz dopasowania do specjalnych potrzeb młodych organizmów. Rodzice podający żywność z tej kategorii częściej podają wodę, a istotnie rzadziej dodają sól do potraw dla swoich dzieci niż rodzice niepodający tych produktów .

Istotne jest również przekazywanie informacji o soli „ukrytej” w przetworzonej żywności, a tym samym o potrzebie czytania etykiet oraz wskazywanie odpowiedniego doboru składników w diecie dziecka. Rodzice powinni zdecydowanie unikać podawania dzieciom produktów o dużej zawartości soli, takich jak sery dojrzewające, ryby wędzone oraz przetwory mięsne (np. wędliny, parówki) i rybne. Produkty te należy zastępować ich niesolonymi odpowiednikami, takimi jak twarożki czy mięsa i ryby gotowane na parze.

Źródło: Informacja prasowa / alertmedia.pl

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH