Szanowni Państwo,
Ze względu na epidemię, ulegnie zmianie termin XVII Gali Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”, planowanej pierwotnie na 16 kwietnia 2020.
O nowym terminie i miejscu dorocznej ceremonii, poinformujemy najszybciej jak będzie to możliwe.
Za niedogodności przepraszam, za zrozumienie dziękuję
Paweł Kruś, przewodniczący Kapituły Nagrody
Chirurg jest ARTYSTĄ

Chirurg jest ARTYSTĄ


Chirurdzy dzielą ludzi na dwie kategorie: operowanych i nieoperowanych. Nieoperowani ich nie interesują. Natomiast operowanych znowu dzielą na dwie kategorie: operowanych przez siebie oraz operowanych przez innych, nie tak dobrych chirurgów.

Lubię to swoje motto, jestem wręcz do niego przywiązany. Żartobliwe spojrzenie na wiele spraw mam wrodzone, ale… w chirurgii żartów nie ma.

Rachunek sumienia
Byłem chirurgiem przez wiele lat. Odnosiłem sukcesy, ale i porażki. Jak każdy chirurg. Sukces to oczywiście satysfakcja, radość, duma. Porażka bolała dotkliwie. Zawsze towarzyszyła mi refleksja, a na emeryturze rozmyślania stały się codziennymi towarzyszami dnia. Koncentrują się wokół pracy, wokół chirurgii właśnie, moich mistrzów, etyki lekarskiej, moich porażek i sukcesów.

Porażki są ważniejsze, nieustannie skłaniają do „rachunku sumienia”. Jako chirurg i lekarz nie mam sobie wiele do zarzucenia, ponieważ na każdym etapie pracy moja działalność była adekwatna do ówczesnego stanu wiedzy i możliwości technicznych. Ale nawet te absolutnie niezawionione, nieobciążone żadnym błędem porażki wzbudzają jakieś poczucie winy.

Dlaczego ciągle myślę i mówię o chirurgii? Dlaczego napisałem i nadal piszę swoje kroniki? Uważam, że powinnością lekarza wobec lekarskiej wspólnoty jest utrwalenie wspomnień z pracy lekarskiej i życia na kartach pamiętnika, gdyż nie ma społeczności bez własnej historii. I z tej historii winni korzystać młodzi adepci sztuki medycznej.

Dobre myśli
Moim mistrzem był prof. Jan Nielubowicz. Nad wejściem do kliniki umieścił tablicę napisem: Nil est in homine bona mente melius (Nie ma w człowieku nic lepszego od dobrej myśli.). To nie była pusta sentencja. Profesor zawsze cenił myśl, ogrom ludzkiej myśli, który pozwalał na odkrycia, na wylądowanie na Księżycu, na wynalazki.

W miarę upływu czasu zrozumiałem, że w każdej myśli ukryta jest olbrzymia potencjalna energia, budująca lub burząca – twórcza lub destrukcyjna. Żałować należy, że obecnie jakże często myśl i refleksja zostają zastąpione przez demagogię. A świat należy zapełniać myślami, nie słowami: vivere est cogitare! (żyć to myśleć). Już starożytni Rzymianie odkryli, że mens agitat molem (to myśl porusza ogrom świata). Spośród wielu obowiązków kształcenia za najważniejsze zadanie uznaję naukę myślenia, zgodnie z dewizą: „Uczyć się, a nie myśleć, to daremny wysiłek”. Myśleć, a nie uczyć się – może być niebezpieczne.

Mądrość i wiedza
Jako młody lekarz przez pewien czas pracowałem w klinice kardiochirurgii w Anglii. Przerażała mnie wysoka śmiertelność, jaka towarzyszyła wówczas operacjom zastawki aortalnej. Przyglądając się tym zabiegom, pomyślałem, że można by wszyć do serca zastawkę z kulką zapobiegającą cofaniu się krwi do serca po każdym skurczu. Po kilku dniach zrezygnowałem z tej koncepcji.

Pół roku później prof. Starr zastosował właśnie taki model zastawki! A ja zrezygnowałem z pomysłu! Nie doceniłem wartości własnej myśli! A przecież tylko myśl, odwaga w jej realizacji, może doprowadzić do naukowej prawdy. Jednakże myśl musi być weryfikowana przez doświadczenie, którego wtedy nie miałem. W chirurgii myślenie bez klinicznego doświadczenia jest puste.

My, chirurdzy – w tych radykalnie zmienionych czasach, w których lekarz jest także menadżerem zdobywającym pieniądze – powinniśmy organizować pracę i wykorzystywać pomysły. Dziś kapitał rządzi wszystkim wedle odmiennych zasad niż nakazują nam to zasady moralne. Jesteśmy w tej grupie społecznej, która reprezentuje i myśl, i sumienie. Stare greckie przysłowie mówi, że mądrości i wiedzy nie kupuje się na tym samym rynku. Pamiętajmy o tym.

Cecha charakteru
Po latach pracy „odkryłem” rzecz zupełnie oczywistą, że również ręka chirurga jest prowadzona jego myślą, i że wielkość chirurgii wynika z potęgi myśli oraz odwagi myślenia, skojarzonych ze sprawnością działania. „Ręka chirurga – tak, jak ręka artysty rzeźbiarza – musi być równa wartości jego myśli, bo jedno bez drugiego nie ma w chirurgii wartości” – pisał Paul Valery.

„Odkryłem” też sprawdzającą się w życiu i chirurgii oczywistą prawdę, że nie ma nic bardziej praktycznego niż dobra teoria. Życiorys chirurga to historia triumfów i radości, klęsk, osiągnięć i sukcesów, ale też niemożności i bezradności. A my sprostać musimy jednemu i drugiemu. Chirurgia to nie tylko zawód, to także cecha charakteru (nemo chirurgu sine psychologu).

Sztuka słuchania
Współautorami wszystkich moich myśli i refleksji o chirurgii są chorzy. Rozmowy z chorymi – często bardzo trudne – pozwalają dostrzec własne rozterki, zmuszają do dialogu z samym sobą. Wzbogacają, ponieważ w każdej wypowiedzi trzeba chcieć, umieć odnaleźć i odczytać jej sens i treść.

Jak każdy lekarz miałem do czynienia z różnymi chorymi: profesorami, artystami, intelektualistami, ludźmi prostymi, analfabetami, duchownymi, przestępcami, także córami rodzimego Koryntu, starymi i młodymi, żołnierzami. Nie miało znaczenia, kim są pacjenci. Ważne było tylko to, co mówili, o czym myśleli, czym się dzielili, jako ludzie stojący w sytuacji dla siebie trudnej, niekiedy ekstremalnej.

Wielką umiejętnością i mądrością lekarza jest sztuka słuchania drugiego człowieka.

Nikt nie pyta Cię o zdanie, weź udział w Teście Zaufania!

To 5 najczęściej kupowanych leków na grypę i przeziębienie. Pokazujemy je w kolejności alfabetycznej.

ASPIRIN C/BAYER | FERVEX | GRIPEX | IBUPROM | THERAFLU

Do którego z nich masz zaufanie? Prosimy, oceń wszystkie.
Dziękujemy za Twoją opinię.

POLECANE DLA CIEBIE

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH