Zapalenie krtani i tchawicy

Zapalenie krtani i tchawicy
5 (99.75%) 162 votes


###Krtanie noworodków i niemowląt różnią się od krtani nastolatków i osób dorosłych. Ze względu m.in. na różne warunki anatomiczne, skłonność do obrzęków tkanki podśluzowej, zwłaszcza w okolicy podgłośniowej, oraz skłonność do stanów kurczowych, zapalenia krtani i tchawicy częściej występują w wieku dziecięcym.

Krtań jest częścią górnych dróg oddechowych i pełni funkcje: fonacyjną, oddechową oraz obronną. Jako początkowy odcinek drogi oddechowej jest często eksponowana na czynniki szkodliwe znajdujące się w powietrzu, tj. wirusy, bakterie, alergeny. Zimne, suche i zanieczyszczone dymem tytoniowym powietrze upośledza ruch rzęsek błony śluzowej. Często przez ciągłość błony śluzowej pokrywającej krtań i tchawicę zakażenie przechodzi do niżej położonej tchawicy.

Z powodu niedojrzałości układu odpornościowego niemowlęta i małe dzieci są bardziej podatne na zakażenia układu oddechowego, zwłaszcza wirusowe.

###Ostre zapalenie krtani i tchawicy
Może być ono poprzedzone infekcją nosa i gardła (katar, uczucie drapania, pochrząkiwanie i suchy kaszel, który może wystąpić w formie męczących ataków) i występować w każdym wieku, choć ten rodzaj zapalenia jest najbardziej charakterystyczny dla dzieci starszych i młodzieży szkolnej.

Zakażenie wirusami paragrypy, grypy, ECHO, RS i adenowirusami, oziębienie krtani czy nadużycie głosu sprzyjają pojawieniu się zmiany głosu, chrypki lub bezgłosu. Po kilku dniach chory zaczyna odkrztuszać wydzielinę, a objawy ustępują w ciągu tygodnia. U dzieci przed trzecim rokiem życia może wystąpić duszność wdechowa.
W leczeniu stosuje się przez trzy doby leki objawowe przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen), leki wykrztuśne (mukokinetyczne i mukolityczne), np. ambrosol i jego prekursory: bromheksynę i karboksymetylcysteinę. Ponadto należy zadbać o nawadnianie doustne według dobowego zapotrzebowania, nawilżanie powietrza (mokre ręczniki, nawilżanie ultradźwiękowe), utrzymywanie temperatury powietrza poniżej 20ºC (częste wietrzenie pomieszczenia) oraz należy chronić głos (ograniczenie dotyczy głośnego mówienia i szeptu).

###Podgłośniowe zapalenie krtani (PZK)
Ze względu na zwężenie drogi oddechowej przez obrzęk, ten rodzaj zapalenia krtani może stanowić zagrożenie życia u małego dziecka. To nagła choroba występująca u niemowląt i małych dzieci w pierwszych czterech latach życia. Rzadko występuje u niemowląt i noworodków; być może wiąże się to z odpornością nabytą od matki.
Objawy kliniczne podgłośniowego zapalenia krtani, wywołane przez wirusy oddechowe, najczęściej pojawiają się nagle, przeważnie wśród oznak pełnego zdrowia, w nocy w kilka godzin po zaśnięciu. Występuje charakterystyczny suchy, szczekający kaszel, czysty głos, świst krtaniowy i duszność o typie wdechowym. Czasem objawy ustępują samoistnie po kilku, kilkunastu godzinach. Często występują objawy poprzedzające w postaci kataru, gorączki, bólu gardła, niepokoju, braku apetytu czy gorszego samopoczucia.
W ostrych i ciężkich przypadkach dziecko ma znacznie podwyższoną ciepłotę ciała, jest bardzo niespokojne i przestraszone, pojawia się zasinienie wokół ust i nosa. Utrudnionemu oddychaniu towarzyszy wówczas wzmożona praca mięśni oddechowych pomocniczych. Nasila się ruch skrzydełek nosa. W ciężkich postaciach PZK może dojść do niepokoju, sinicy, zblednięcia powłok skórnych, zamroczenia, bezdechu, utraty przytomności i niewydolności układu krążenia. Dzieci z lekkim, bezgorączkowym przebiegiem mogą być leczone w domu. Konieczne jest prawidłowe nawodnienie organizmu (pojenie) i nawilżenie powietrza. W razie braku poprawy, dziecko należy przewieźć do szpitala.

###Leczenie PZK
W leczeniu podgłośniowego zapalenia krtani bardzo ważna jest właściwa podaż płynów. Dobowe zapotrzebowanie na płyny u dzieci poniżej 10 kg wynosi 100 ml/kg m.c., 10-19 kg – 50 ml/kg m.c., powyżej 20 kg – 20 ml/kg m.c. Zapotrzebowanie na płyny zwiększa się, jeśli dziecko gorączkuje.
Podstawowym lekiem jest deksametazon podany jednorazowo doustnie lub pozajelitowo w dawce 0,15-0,6 mg/kg m.c., w zależności od stopnia nasilenia duszności. Jednorazowo podaje się również lek obkurczający błonę śluzową – L-adrenalina 1:1000 – w dawce 5 ml w 0,9% NaCl w nebulizacji, a także leki przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Na przykład paracetamol doustnie (10‑15 mg/kg/dawkę – dzieci, 60 mg/kg/dobę – niemowlęta, 30-45 mg/kg/dobę – noworodki) lub doodbytniczo (20-30 mg/kg/dawkę) oraz ibuprofen doustnie (5-10 mg/kg/dawkę co 6-8 godzin).

Podaje się również leki rozrzedzające wydzielinę (zaleganie śluzu sprzyja zakażeniu bakteryjnemu), pobudzające ruch rzęsek i zwiększające miejscową odporność: ambroksol doustnie (1,2-4 mg/kg/dobę w 2-3 dawkach), bromheksynę (poniżej 6. r.ż. 2 mg/dawkę, 3 razy na dobę, 6.-14. r.ż. 4 mg/dawkę, 3 razy na dobę, powyżej 14. r.ż. 4-8 mg, 3 razy na dobę), karbocysteinę (20-30 mg/kg/dobę w 3 dawkach). Leki przeciwhistaminowe mają uzasadnione działanie u dzieci z cechami atopii. Leki przeciwkaszlowe podaje się tylko wtedy, gdy kaszel jest suchy, męczący, uporczywy, utrudniający karmienie lub zaburzający sen.

###Ostre zapalenie nagłośni
To najrzadsze zapalenie krtani wywołane przez Haemophilus influenzae typu b (Hib), rzadziej Streptococcus pneumoniae lub Streptococcus pyogenes. Choroba przebiega bardzo ciężko i wymaga leczenia szpitalnego, ze względu na ryzyko wystąpienia nagłej niedrożności dróg oddechowych. Najczęściej występuje u dzieci w wieku 2-10 lat (aż 82 proc. u dzieci w 3.-4. r.ż.). Choroba ma gwałtowny, szybki przebieg, rozwija się wciągu kilku godzin, prowadząc do zaburzeń oddychania.

Objawy pojawiają się nagle (bez prodromalnych objawów grypopodobnych) pod postacią silnych bólów i trudności przy połykaniu, z towarzyszącym bólem gardła, co uniemożliwia choremu przyjmowanie pokarmów i płynów, a także z szybko narastającą dusznością, bezgłosem oraz nasilającym się ogólnym osłabieniem.
Duszność wdechowo-wydechowa zmusza chorego do przyjęcia pozycji siedzącej i powoduje u niego nadmierny niepokój. Mogą występować: ślinotok i utrudnienia w połykaniu, które powodują zaleganie śliny w jamie ustnej, wilgotny świst krtaniowy z przewagą burczących i niskich tonów, zmieniony głos (tzw. barani głos), a w późniejszym okresie bezgłos. Często występuje podwyższona temperatura ciała o charakterze hektycznym.
Chory wymaga niezwłocznej intubacji przeznosowej i dożylnej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania (Cefotaksym i.v. 100-150 mg/kg/dobę, co 8 godzin lub Ceftriakson i.v. 50-100 mg/kg/dobę co 24 godz). W krajach, w których wprowadzono intensywne szczepienia przeciw Haemophilus influenzae typu b (Hib), uzyskano znaczne zmniejszenie częstości występowania bakteryjnego zapalenia nagłośni, na które szczególnie podatne są dzieci poniżej 5. roku życia.

Oceń artykuł:
Zapalenie krtani i tchawicy
5 (99.75%) 162 votes

POLECANE DLA CIEBIE

Zapisz się na newsletter

Zamawiam bezpłatny newsletter (możesz wypisać się w każdej chwili)

FreshMail.pl
 

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH